Maandelijks archief: september 2007

Contact-advertenties

Als ik bijvoorbeeld op bdsmzaken.nl kijk en de advertenties lees, zie ik meestal niets waar ik op zou willen reageren. Zowel van de doms als de subs spreekt weinig me aan. Ik ben allereerst een rare sub: ik wil niet teveel gedoe met regeltjes, kan slecht tegen pijn en ik vind bondage leuk, maar ik ben niet soepel.  Ook de advertenties waarin uitdrukkelijk staat dat degene die ze zoeken slank moet zijn kan ik overslaan. Dan zijn er de mensen die zoeken naar een dom: te slaafs, soms iets te veel zoekend naar een fetisj-meesteres, maar vaak gewoon ‘het net niet’.

Ik heb meer aantrekkelijke mannelijke subs gezien op bdsmzaken echter dan mannelijke doms. Dat heeft een andere reden: mijn bereidheid om met iemand te spelen neemt zienderogen toe naarmate ik iemand aardig, leuk of lief vind, zelfs als ik aan de andere kant weet dat onze kinks niet helemaal overeenkomen.

De dominante mannen op bdsmzaken hebben op zich tegen dat ik als sub in eerste instantie een beetje wantrouwig ben, bangig en zenuwachtig. Van het lezen van een advertentie krijg ik zelden een vertrouwd gevoel, dus ben ik wantrouwig. Van een avond een leuk gesprek met iemand hebben krijg ik soms wel dat vertrouwde gevoel.

Zelf een ad zetten zou ik niet doen. Hoewel ik officieel vrijgezel ben voel ik me wel een beetje ‘bezet’ door mijn Plaaggeesten en Whipping Boy. Mocht ik een grote liefde ontmoeten zal ik die niet uit de weg gaan, maar ik ben niet echt op zoek. Stiekem bevalt deze situatie me wel.

Daar komt bij dat ik niet weet wat voor reacties ik zou kunnen verwachten op een ad, maar voor zover ik heb gehoord komt er vaak een hoop rommel binnen. Al zou er een mail tussen zitten van iemand die me in het echt leuk zou lijken, zou ik die er dan tussenuit pikken? Een sub, misschien. Een dom, alleen als hij in zijn mail precies luchtig en precies ernstig genoeg doet over bdsm; teveel naar elk van de kanten en ik zie het gelijk niet zitten.

Ik ga mensen niet aanspreken met meester voor ik ze heb ontmoet. Trek een punt af van de ‘waarschijnlijkheid dat Nichi contact opneemt’-score als in je ad staat dat ik dat zou moeten doen. Ik vind “de gebruikelijke extremen” een onzinterm, er zijn bovendien een paar dingen die sommige mensen extreem zullen vinden en die mij wel leuk lijken. Als ik het idee krijg dat bdsm voor jou betekent dat iemand je gratis pijpt, en je haar vervolgens op geen enkele manier voldoening hoeft te geven (seksueel/emotioneel/intellectueel/…) ben ik niet de vrouw voor jou.

Maar als ik je ken en je mept iets harder dan me lief is… dan hebben we het er nog over.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder contactadvertenties, fetish, kink, kinky, persoonlijk, seks, seksualiteit, sm

Sfeer

Ik ben één keer in Bar-X in Den Haag geweest. Ik voelde me er niet goed op mijn gemak. De sfeer van een bruine kroeg (een behoorlijk drukke bruine kroeg) boven, een kelder met een dungeon-sfeertje beneden: het bdsm van angstaanjagende kerkers, onderaardse gewelven waar kreunen en gillen echoën tegen de kille wanden. Met veel zwart en metalen versieringen probeert men een air van duistere passie, mysterie en middeleeuwse strengheid te kweken. In de kelder onder een bar die door de week volkomen normaal is.

Zoals je misschien hebt begrepen uit dit weblog, lieve lezer, ben ik een groot fan van speelsheid en luchtigheid; de duistere passie kan wel wachten tot ik er alleen nog goed uitzie in kaarslicht.

Niet dat ik niet houd van doen alsof; het spelen van een van hekserij verdachte vrouw zou ik best proberen, al is het niet mijn eerste keus voor een rollenspel. Maar het spelen in een kerker-sfeer zonder verhaal, zonder reden, dat spreekt me niet bijzonder aan.

Helpt zo’n decor misschien om je te concentreren op wat er gebeurt? Brengt het je in een bepaalde bui? Ik moet zeggen dat ik nooit heb geprobeerd echt te spelen in zo’n omgeving, maar ik kan me slecht voorstellen dat het voor mij iets zou uitmaken, hooguit dat ik me er minder gemakkelijk zou voelen.

Morgen (of eigenlijk later vandaag gezien het tijdstip dat ik dit schrijf) is er een feestje van Samarium. Ik zie ernaar vooruit dat het geen dresscode heeft (dus ik mag gewoon in mijn spijkerbroek naar binnen en kan later beslissen of ik wel of geen topje van tape wil maken), dat de sfeer waarschijnlijk vrolijk en vriendelijk is, en de muziek ook eens wat anders dan Enigma.*

Behalve dat is er een leeftijdsgrens. Hoewel ik vaak het gezelschap van oudere mensen normaal gesproken leuk vind, is de sfeer van jongeren onder elkaar op een bdsm-feest toch wezenlijk anders. Misschien is er toch een generatieverschil. Het verschil tussen L’Histoire d’O en the Secretary?

Er waren afgelopen week genoeg leuke zoekmachinetermen maar ik moet even wat tijd nemen. Vandaar ook de weinige updates de laatste paar dagen, ik ben moe en een beetje gestresst. Hopelijk gaat het snel beter… bijvoorbeeld als ik een paar dagen niet met mijn eigenwijze kop doorga tot na 2 uur ’s nachts.

*~*~*

*Je weet wel, die muziek met veel synthesizer-panfluiten en kreunende en fluisterende vrouwen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder bdsm, fetish, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm

Huishoudslaaf

Op het eerste gezicht zou je denken dat een van de eerste dingen die een dominante vrouw zou willen, een huishoudslaaf zou zijn. Iemand die voor je afwast en schoonmaakt en ondertussen een lekker bad voor je heeft klaargemaakt om in te relaxen. Een knappe man die naakt eten voor je serveert en een televisiegids heeft samengesteld met dingen die je waarschijnlijk vanavond op televisie wil zien.

Het lijkt me vreselijk.

Ik heb een relatie gehad met iemand die veel voor me deed. Hij kookte voor me. Hij maakte schoon, ik zat elk weekend bij hem thuis. Hij zette thee voor me, hij deed mijn was als die in de mand lag. Hij bakte popcorn voor me, nam dingen uit de winkel voor me mee als ik erom vroeg. Natuurlijk deed ik dat soort dingen ook voor hem, maar het punt is: al die aardige dingen die hij voor me deed maakten me niet gelukkig.

De thee en de popcorn die hij voor me maakte terwijl ik achter de computer zat namen niet weg dat ik me eenzaam voelde. Zodra hij klaar was met hetgeen ik hem had gevraagd voor me te doen, ging hij terug naar zijn eigen computer.

Een huishouden dat voor je gedaan wordt en verwennerijen alleen maken je niet gelukkig.

Bovendien ben ik erachter gekomen dat hoewel hij veel lieve dingen voor me deed, ik niet automatisch tevreden was over de manier waarop het gebeurde. Als hij een was had gedaan, stonk het vaak een beetje naar natte hond. Dat geurtje dat je krijgt als was niet goed opgedroogd is. Ik vond dus dat hij de was niet echt goed deed, ook al kreeg ik altijd keurig mijn ondergoed opgevouwen op een stapeltje aangeleverd.

Hij kookte voor me zoals hij voor zichzelf kookte: een groot stuk vlees, rijst en aardappelen en een klein plukje diepvriesgroenten. Toen hij broccoli voor me klaarmaakte, had ik hem verteld dat hij de stelen moest schillen. Dit ging natuurlijk mis en leidde tot een mokkende Nichi met taaie broccoli-stengels op haar bord.

En nu ik weer full-time alleen woon, in een rommelig en vrij klein appartement, krijg ik er de kriebels van als ik bedenk dat er iemand bezig zou zijn om aan mijn spullen te zitten. Iemand die terwijl ik in de kamer ben bezig is te proberen om mijn rotzooi heen te stofzuigen, iemand die telkens zou vragen “wat is dit? Waar moet ik het opruimen?”

Iemand die mijn wc wil schoonpoetsen met een tandenborstel, terwijl ik me vertwijfeld afvraag waarom hij dat niet in vredesnaam wat efficiënter doet. Iemand die bij het boodschappen doen precies het verkeerde haalt, iemand die bij het koken niet weet met wat voor dieet-eisen hij rekening moet houden of veel erger, die nog moet leren koken. Iemand die niet weet hoe mijn keukenkastjes ingedeeld zijn.

Hoe slecht ik ook ben in huishouden, ik zou er nog veel slechter in zijn het geduld op te brengen iemand uit te leggen exact hoe ik het wil. Iemand die voor me zou stofzuigen zou geweldig zijn voor mijn allergieën, maar ik weet niet hoe goed het zou zijn voor mijn zenuwen.

4 reacties

Opgeslagen onder bdsm, fetish, kink, kinky, lifestyle, persoonlijk, sado-masochisme, sm, vanilla

Samarium is tijdelijk uit de lucht. Hier zou ik een grappig stukje over schrijven als ik niet zo moe was.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Knaag, knaag… (en zoekmachinetermen)

Een weblog zoals dit kan je stressen. Als ik een dag niet update, zakt mijn lezersaantal dan in elkaar? Waarom krijg ik zo weinig reacties op wat ik post? En waar moet ik het in vredesnaam vandaag over hebben? Zijn mijn stukjes wel leuk?

Maar ik maak me vooral zorgen over de informatie die ik geef in een weblog zoals dit. Is wat ik hier schrijf te herleiden naar mij als persoon? Sommige mensen weten hoe Nichi eruit ziet, wat haar echte naam is, waar ze woont. Zou dit me ooit in de problemen brengen?

Stel je voor, je komt nietsvermoedend op een sollicitatiegesprek voor een echte, volwassen baan (niet dat ik daar ervaring mee heb). De meneer of mevrouw aan de andere kant van de tafel kijkt je al een beetje zuinig aan, misschien zelfs nieuwsgierig of afkeurend, terwijl je je verhaal doet. En dan komt het hoge woord eruit: “Dus, mevrouw Nichi, u bent een sm’er? En u vindt het normaal om details hiervan op internet te zetten? Wij hebben liever niet iemand in dienst waarvan de klanten weten dat zij jongens in keukenfolie rolt en met een pollepel slaat…”

Dat geldt eigenlijk voor alle dingen die ik op internet zet over mijn leven. Als ik mijn echte naam google kom ik vooral onschuldige dingetjes tegen, maar een beetje internet-detective kan op basis daarvan denk ik wel wat belastend materiaal vinden, laat staan als de mensen die ik nu vertrouw en die mijn naam weten niet betrouwbaar blijken. Zet ik mijn reputatie op het spel met dit weblog? Zoekt iemand mijn ip-adres uit? Staat er een backdoor op mijn systeem? Of maak ik me druk om niks?

Die backdoor of keylogger of wat dan ook zou erop kunnen staan… want mijn computer is een keer ingestort zonder dat ik me kon voorbereiden op een tripje naar de winkel. Allemaal bewijs dat ik een viespeuk ben zo onder de neus van een paar jonge mannen die ik niet ken. Internet cache. Foto’s van mezelf. Verhalen. Ik moet die boel duidelijk op een andere schijf gaan bewaren, of me tot kink-vriendelijke computerkenners gaan wenden.

Maar goed, de zoekmachinetermen van de week, wederom geselecteerd op ‘leuk’ factor:

  • 1-9-2007: “school pijn slavin sm spanking” (een school waar een slavin… mensen spankt ofzo?)
  • 2-9-2007: “dames in leer lak zoeken een slaaf” (en ik zoek een gratis magische pony die kan vliegen! “Mevrouw, ik wil u dienen, maar alleen als u een geil onpraktisch pakje draagt”)
  • 3-9-2007: “contactadvertenties over kleding” (“Ik, G-Sus, zoek een leuke Tommy Hilfiger om een avondje te gaan stappen…”)
  • 4-9-2007: “verhaal over pikken die willen neuken” in tegenstelling tot een verhaal over pikken die niet willen neuken:” Jan’s lul bemerkte dat Jan en zijn vrouw aan het zoenen waren en dacht, oh nee toch, geen seks, in vredesnaam!”
  • 5-9-2007: “mensen die billenkoek krijgen” heb ik niet voor je. Sorry. Wat ik wel heb voor je is een filmpje van een kat die billenkoek krijgt, zie onder.
  • 6-9-2007: “kuisheidsgordel onder je kleren” … noem me naief, maar waar moet je hem anders dragen dan onder je kleren? Is dat net zoals Superman die zijn onderbroek over zijn legging draagt?
  • vandaag: weet ik nog niet.

De spanking kat:

Veel plezier ermee en eh, mondje dicht tegen mijn toekomstige baas he?

6 reacties

Opgeslagen onder actueel, bdsm, lijstjes, persoonlijk, seks, seksualiteit, vanilla, zoektermen

Beperkt houdbaar

“De uitverkoop, sterk beinvloed door internet, is voorbij. In het afgelopen decennium bleek elk seksueel exces binnen handbereik. Een simpele zoekopdracht via Google levert filmpjes op van vrouwen die zich laten onderpoepen, mensen die paarden pijpen en dames die zich gewillig in alle denkbare gaten tegelijk laten neuken.”

Dit is een citaatje uit het Beperkt Houdbaar manifest, opgesteld naar aanleiding van de gelijknamige documentaire. Ik heb de documentaire zelf niet gezien, maar over dit citaat en nog een aantal andere uit het manifest wil ik het even hebben.

Vrouwen (en mannen) die zich lieten onderpoepen bestonden al voor het internet. Geloof het of niet, maar het is waar. Echter, de mensen die dat echt geil vinden, in tegenstelling tot mensen die ernaar kijken als naar een freakshow, zijn een uitzondering. Binnen de bdsm wereld, en waarschijnlijk ook erbuiten, zijn er voor zover ik weet weinig scat-liefhebbers; scat is ook waarschijnlijk niet iets dat je leuk gaat vinden door het internet.

Mensen die paarden pijpen, lijkt me ongeveer van hetzelfde laken een pak. Er is een beperkte groep mensen die dat leuk vindt. Bovendien, ik heb het nooit aan scatplayers gevraagd, maar vinden ze het leuk om iemand met poep besmeurd te zien omdat daardoor iemand vernederd wordt? Is het vernederend om een paardenlul in je mond te steken?*

Porno verkoopt fantasieën. Wordt ons tijdens de seksuele voorlichting niet al geleerd dat als je geen orale seks wil, je je mond moet opendoen? (Als je geen anale seks wil ook trouwens.) OK, flauw grapje misschien, maar in een tijd waarin makkelijk over seks kan worden gepraat hebben mijn ouders mij in elk geval verteld dat je zelf mag kiezen of je “ja” of “nee” tegen seks zegt. Of dat nou seks is waarbij iemand eerst geurkaarsjes en een zacht muziekje voor je opzet, of seks waarbij iemand je vastbindt en een pijpslet noemt.

We kijken ook geen gewone films over gewone mensen die de hele dag niks bijzonders doen en tevreden ’s avonds naar bed gaan. Het bijzondere wordt gefilmd. De vrijpartijen waarbij een stel dat al 10 jaar getrouwd is een nummertje maakt voor het slapengaan zijn vast en zeker liefdevol en bevredigend, maar geen materiaal om een film op te baseren. Er bestaat waarschijnlijk geen website over “seks zoals u het ook heeft thuis”.

Ben ik het oneens met de stelling dat mensen zich bewust moeten zijn van het feit dat porno niet altijd realistisch is? Nee, ik denk dat dat wel waar is. Maar a) porno heeft normaal alleen 18- en 19-jarige tieners als doelgroep, de rest kijkt illegaal mee; b) bepaalde porno is misschien niet zoals de meeste mensen ook in het echt seks zullen hebben, maar het afkeuren omdat het afwijkt of onterend is/lijkt vind ik een farce.

*~*~*

*”Paardenlul”: halloooooo zoekmachinetermen!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder actueel, bdsm, fetish, kink, kinky, persoonlijk, seks, seksualiteit, vanilla

Vieze verhaaltjes

Het schrijven van vieze verhaaltjes is verdraaid moeilijk. Wie denkt dat porno afhangt van domweg een serie anatomische woorden afgewisseld met wat voorzetsels en werkwoorden (“hij stopte zijn X in haar Y en Z’tte haar”), heeft nooit geprobeerd goede porno te schrijven.

Ik schrijf zelden erotische fictie. Ik lees het graag, maar ik vind het lastig om de vaart erin te houden. Ik verval al snel in herhaling en beland al snel bij melige vervangers voor anatomische woorden (“roze grotje”, “ivoren/ebbenhouten lans”). Ik voel me belachelijk als ik het heb over het gestoot en gekreun en gesop, en ook als ik het heb over de slagen die neerdalen op vlezige achterwerken enzovoorts.

Terwijl, als ik porno lees, ik helemaal niet zo  kieskeurig ben. Als ik porno lees kan het me wel storen als de auteur bijvoorbeeld een hele berg korte zinnetjes met en, en, en gebruikt (“Hij stopte zijn dinges in haar dinges en dingeste haar en toen dingeste zij hem ook en samen dingesten ze tot hun dingesen er bijna afvielen”), maar het stoort me zelden genoeg om me helemaal te laten stoppen met lezen. Vaak sla ik verhalen waarbij ik in de eerste paar regels kan zien dat het niks wordt over. Maar wie geeft er om een paar spelfouten als je aan het lezen bent met een hand onder je bureau? Maar zou er geen manier zijn het te combineren, een mooi verhaal en een sexy verhaal?

Het lijkt me leuk een keer echte literaire porno te schrijven. Ik heb een Nederlandse vertaling van l”Histoire d’O liggen, dus ik zou die eens kunnen lezen om te zien of het wat is. Ik ben bezig in Rites of Obedience, wat ook redelijk literair is. Maar de settings van allebei (een oud kasteel, een exclusieve school voor zakenmensen) benauwen me een beetje. Ik vind Rites of Obedience een geil boekje, maar hoewel de seks leuk is, ben ik er nog niet helemaal uit wat ik van ‘het verhaal’ vind.

Mijn perfecte literaire zelfgeschreven pornoverhaal zou luchtig zijn, kinky en vanilla gemengd, lekker lezen… ik denk dat het misschien een beetje op dit weblogje zou lijken. Oh, en het zou waarschijnlijk ongeveer net zo lang zijn als een of twee posts hier, want met mijn aandachtsspanne kan ik me niet uh, waar had ik het ook alweer over?

Porno in honderd woorden:

Het geluid van de klap echoot door de kamer en wordt ingehaald door een luide gil. De toeschouwers kijken goedkeurend toe. Haar rode billen liggen over zijn schoot, haar geslacht glimt. De vernedering windt haar op. Ze rilt.

Met zijn hand gaat hij over het warme vel, knijpend, liefkozend. Een ander komt erbij staan en voelt ook, eerst voorzichtig, steeds ruwer. Ze voelt hoe iemand haar poes van achteren met zijn vingers binnendringt. Ze kreunt terwijl de vingers worden weggehaald, langzaam en tergend.

Ook de volgende pets lokt een gil uit, harder dan de vorige. Ze is dol op publiek.

1 reactie

Opgeslagen onder persoonlijk, seks, seksualiteit