Categorie archief: kink

Goed, en nu?

Weer een mythe aan barrels, dat dominanten nooit onzeker zijn: ik ben als dominant soms onzeker wat ik nu weer moet gaan doen. OK, vooruit: ik ben een switch; misschien hebben echte doms daar nooit problemen mee. De eerste keer dat ik de Oosterse Prins op bezoek had, en hij half ontkleed voor mijn neus stond, vroeg ik hem wat hij eigenlijk wilde.

“Wat, moet ik nu gaan toppen from the bottom?” was het antwoord dat hij me gaf (met een brutale glimlach om zijn lippen).

Dat gaf me gelukkig genoeg reden om hem eens flink aan te pakken, maar eigenlijk was ik opgelaten. Ik had echt even niet veel geweten om zo gauw te gaan doen. Bondage is meestal voor mij een handige keus, omdat ik daarbij niet een air hoef te hebben van de alwetende veeleisende ijsprinses; ik kan die dingen vast wel zijn, afgezien van ‘ijsprinses’ wellicht, maar het is wel omschakelen van ‘Nichi, zonnetje op kantoor’ naar ‘Nichi, gemene aartsslechterik’.*

Maar toch doet het zeer aan mijn ego als het me niet echt lukt. Ik probeer altijd vol te houden dat ‘echt’ nep is, en dat wat anderen vinden van mijn manier van spelen niet belangrijk is. Maar ik word giftig van mensen die aannemen dat als ik met mijn armen op mijn rug vastgebonden rondloop, dat wil zeggen dat ze iets over me te zeggen hebben; ik zou er mijn schouders over moeten ophalen (na losgemaakt te zijn). Ik baal als iemand mijn manier van spelen ‘vrouwelijk’ noemt. Ik wil stoer en ongenaakbaar zijn. Maar ik ben het niet. Ik sta ook soms vertwijfeld na te denken hoe ik in vredesnaam ga voorkomen dat degene met wie ik speel lachend wegloopt (touw lijkt te helpen).

Vastbinden en spelen met pijn, dat kan ik, maar ik heb twee zwakheden. Ik wil graag spelen met vernedering, maar het is moeilijker dan het lijkt. Je moet eigenlijk weten wat iemand zal raken, en dat ontdekken lukt me nog niet direct. Ten tweede ben ik nog niet zo goed in het verzinnen van opdrachten. Ja, ga jij maar lekker in een string naar het werk jongen, alsof ik het zelf nooit doe. IK haal daar niets uit, en we weten allemaal dat ‘service doms’ het fout doen.**

Toen ik dit voorlegde aan de Mooie Rooien stelden ze me gerust. “Ah joh, je hebt gewoon weleens dat het niet loopt. Je moet ook soms een beetje oefenen hoor.” Ze hebben gelijk. Het loopt soms juist prima. Bovendien zie ik vaak alleen wat er mis gaat, blijkbaar zeur ik graag over wat ik verkeerd doe.

Dus sluit ik af met het voornemen om eens flink te oefenen. Experimenteren is niet voor niets een van de leukste dingen in dit vak.

PS: groeten aan de jongeman die me vorige week liet weten dat hij mijn weblogje weleens las; ik heb een echt publiek, van meer mensen dan alleen de figuren die ik eindeloos aan hun hoofd zeur om mijn stukjes te bekijken!

*~*~*

*Ik ben echt wel een zonnetje op kantoor en heb het naar mijn zin waar ik werk, maar mijn contract gaat binnenkort aflopen; mocht iemand een baan weten als kinky blogjournalist of zoiets, hoor ik het graag op peachy.nichi@gmail.com

**Dit was sarcasme; wat heb je aan SM als het niet, op een bepaalde manier, voor beide partijen iets oplevert? Je hoeft natuurlijk niet altijd de sub lekker te kietelen op de manier die hij/zij het liefst heeft, maar uiteindelijk hebben de meeste doms toch het beste met hun subs voor?

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm

Leren

Slaventraining is een veel-voorkomende fantasie en/of wens, van zowel dominanten als onderdanigen. Er is een populaire site volledig gewijd aan de vierdaagse training die vrouwelijke subs ondergaan, en het is iets dat in veel collarme profielen wordt genoemd. Pijntraining, waarin masochisten hun grenzen verleggen door steeds intensievere sessies, schijnt ook voor te komen. Soms bieden mensen je aan om ‘kennis te maken met je onderdanige kant’ door bij hen in de leer te gaan.

Maar dominantie moet zogenaamd aangeboren zijn.

Deels ben ik het daarmee eens: trekken aan een dood paard heeft geen zin, iemand die niet minstens een kleine kriebel van plezier voelt bij de gedachte de baas te mogen spelen, of iemand pijn te kunnen doen zonder daarmee een monster te zijn, kan een hoop trucs leren om zich dominant voor te doen: het zal niet baten als hij of zij de trucs niet WIL gebruiken.

Maar terwijl het niet zo gek is dat iemand met een onderdanige inborst moet leren om een echt goede slaaf te zijn, lijkt het me soms dat het taboe is om een ‘meester in de leer’ te zijn. Het is leuk om de nieuwe slaaf in te wijden, maar wie wil de eerste sub van een beginnende meester zijn? Behalve de aanleg om dominant te zijn, lijkt ook de kennis automatisch aanwezig te moeten zijn.

Misschien is dat de reden dat sommige doms veel waarde hechten aan hun jaren ervaring, zoveel dat sommige doms in hun tienerjaren of begin twintig proberen hun CV wat op te peppen met claims dat ze vanaf jonge leeftijd ‘aan bdsm deden’. Mij zetten dergelijke claims vooral aan het denken wat deze mensen dan zagen als sm ervaringen; is het echt sm als je sadistisch doktertje speelt met het buurjongetje/-meisje? Want in dat geval ben ik een switch sinds de vroege nineties, baby!

Bestaat er dan zoiets als een geboren dominant? Tuurlijk zijn er mensen die vanaf het begin beter aanvoelen wat ze moeten doen dan anderen. Dan moeten ze echter nog steeds de kans krijgen dat in de praktijk te brengen en te oefenen.

Het andere kamp beweert juist dat dominanten eigenlijk een tijdje sub moeten zijn geweest voordat ze een goede dominant kunnen zijn. Quatsch vind ik dat; moet je een tijdje paard zijn geweest voor je hoefsmid mag worden?

En dat mensen die dominant zijn op een manier die de sub leuk vind, niet ‘echt’ zijn? Flauwekul. BDSM moet voor beide partijen leuk zijn, en daarin moeten de spelers onderling uitmaken hoezeer de dom rekening moet houden met de wensen van de sub. Als je dominant zou zijn op een manier die je sub niet leuk vindt, denk ik dat je je sub snel kwijt bent. Ook als je juist te soft bent naar hun smaak.

Dus doms overal, oefen. En subs: wees dienstbaar, en help een dom met oefenen 😉

2 reacties

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, sado-masochisme, seksualiteit, sm

Fetish

Mijn normale manier* om een outfit voor de Showboat samen te stellen noem ik de ‘arme-studenten-manier’: ik combineer een tot fetish omgebouwd kledingstuk dat ik nog heb liggen met iets nieuws of geleends, gooi er rare schoenen onder en hoop dat het wordt goedgekeurd. Er komt een hoop improvsatie en creativiteit bij kijken, en ergens is het wel leuk.

Deze keer wilde ik eigenlijk op dezelfde manier te werk gaan: ik had nog een tot hotpants verknipte spijkerbroek, rare laarzen, en wilde eigenlijk alleen nog sporen, een hoed en een geil topje voor mijn cowgirl-outfit. Ik had leuke topjes gezien op kinky4all.nl , waarvan de showroom niet ver van mijn huis is.

Zodra ik de showroom binnen was en vertelde wat ik zocht, keek de dame die me hielp me aan. Ze pakte de topjes waar ik om vroeg, maar zei direct dat ze iets anders voor me in gedachten had. Moest het zwart zijn?

“Niet echt, ik vind een minder gebruikelijke kleur ook mooi… paars of wit bijvoorbeeld.”

Met een glimlach hield ze een paars leren korset omhoog, en had er direct een bijpassend rokje bij. Ik kon moeilijk protesteren, want zodra ik het aan had, bleek het korset als gegoten te zitten en de rok wonderbaarlijk goed te staan.**

Om een lang verhaal kort te maken, na dat korset en die rok waren de topjes die ik van plan was te proberen een ramp, en een ander korset zat niet lekker. Mijn outfit stond vast, en het was een hit (al zeg ik het zelf).

Ik begin langzaam op te warmen voor fetishkleding. Met korsetten heb ik al een tijdje iets; ik vind ze mooi, ze zitten lekker, ze staan me goed. Ik heb tieten en een taille; als mijn buik wordt gladgestreken komen die beter uit. En stiekem, stiekem vind ik leer een van de mooiste materialen die er zijn. Het is wild en dierlijk, barbaars. Het is blote huid die je ongegeneerd mag laten zien. Het ruikt nog een beetje naar beest.

Ik verander een klein beetje in een stadskrijger als ik het draag. Een fetishkrijger in korset.

Dat ik een klein opdondertje blijf, maar dan in een, in een lagelonenland gefabriceerde, stoere outfit, mag de pret niet drukken. In paars leer en mijn ongemakkelijke schoenen in zwart-wit*** ben ik onoverwinnelijk… zelfs als ik mezelf op de dansvloer voor gek aan het zetten ben.

*~*~*

*Nou ja, normaal… ik ben twee keer geweest en moest daarna één keer op het laatste moment afzeggen nadat ik al een outfit had samengesteld.

**Ik ben geen rokkentype. Laten we het erop houden dat ik me niet in rokken in het openbaar vertoon, alleen op fetishfeesten.

***Probeer jij maar eens bijpassende paarse laarzen te vinden binnen een dag.

1 reactie

Opgeslagen onder fetish, kink, kinky, materiaal, persoonlijk, showboat

Privé

Chatters die gelijk privé willen met iemand met een vrouwelijk klinkende nickname, daar moet je voor uitkijken. Ik weet het wel. Ze zijn meestal uit op cyberen, ze willen dat je ze opbelt of ontmoet. Dat zeggen ze niet in de room… ze kijken wel uit.

Ik weet het, maar ik trap erin. Ik kan hem van tevoren zeggen dat ik niet ga cyberen, dat ik niet zijn meesteres word (dominante mannen doen dit minder dan onderdanige lijkt het). Maar het is heeeeel dringend dat hij mij, een vreemde, privé mag spreken. Want hij schaamt zich. Voor de rest van de room vol SM’ers.

De vraag? “Kunt u mij met andere dominante vrouwen in contact brengen?” Nee kerel, dat moet je zelf doen. Vervolgens volgt er verbaal geworstel van heb ik jou daar: nee, dit kon ECHT niet in de room, de vraag waar je dominante vrouwen kunt ontmoeten. Nee, dit is ECHT geen trucje of smoesje om toch hun zin te krijgen. Bel me… ik ben eerlijk waar op zoek naar informatie, en het is zo moeilijk. Bel me… of ik maak mezelf van kant. Bel me, en straf me voor dit gedrag.

Ik ben naïef. Ik ben dom en hardleers. Ik val ervoor, en hoop elke keer ondanks mijn skepsis dat dit een eerlijke vraag om hulp is. Voor ik het weet zit ik echter iemand die me heeft verteld dat hij vernederd wil worden uit te foeteren. Zijn zin te geven. Ik ben razend, en daar geniet hij van. Ik zou er niet op in moeten gaan, maar ik hoop, tegen beter weten in, altijd dat het uiteindelijk goed komt, dat hij me zal begrijpen als ik zeg, dat de beste manier om een goede indruk te maken is om mee te kletsen in de chat.

Ik heb mensen die ik aardig vond in de chat vaak genoeg in het echt ontmoet. Ik heb ermee gespeeld. Ik ben niet zo’n moeilijk mens. Maar daar heeft dit soort chatter geen geduld voor. Hij wil niet eens ontmoeten. Hij wil dat je hem NU opbelt… of hem nu op zijn donder geeft omdat hij voorstelt dat je hem opbelt.

Ondertussen is hij natuurlijk heel zielig. Het is allemaal zijn schuld. Het is zo moeilijk. Niemand begrijpt hem, anders zouden ze hem niet naar de algemene room sturen. Dan zouden ze hem niet zeggen dat hij voor dates op datingsites moet kijken, zoals collarme.com of bdsmzaken.nl. Niemand begrijpt zijn onderdanigheid als hij op allerlei manieren, van smeken tot mopperen tot zichzelf als een zielepoot presenteren, een dominante vrouw wil dwingen hem zijn zin te geven.

Ik geef toe dat er een tekort lijkt te bestaan aan vrouwelijke dominanten die een plaatsje hebben voor heteroseksuele mannelijke onderdanigen. Ik hoop werkelijk dat uiteindelijk iedereen een dekseltje voor zijn potje vindt. Ik ben alleen geen tupperware: ik pas niet automatisch bij iedereen omdat ik nou eenmaal een deksel ben, van een bepaalde leeftijd, met een bepaald geslacht, van een bepaalde geaardheid (kinky switch).

Ik besluit dat het tijd is voor een ander soort BDSM-spel en negeer de dwingeland een tijdje; het duurt niet lang voor hij zijn safeword gebruikt: “/exit”

3 reacties

Opgeslagen onder bdsm, contactadvertenties, daten, emo, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, seks, seksualiteit, sm

De pijn van de beul

Toen Whipping Boy en ik laatst een feestje (dit feestje dus) verlieten, waar hij behoorlijk stevig was aangepakt door twee dierbare collega-pestkoppen terwijl ik van het uitzicht genoot, maakte hij een opmerking over zijn verwondingen.

Ik kromp een beetje ineen.

Net zoals ik een beetje ineenkromp toen hij eerder vertelde dat de littekens van de nagels van een meisje, die mee had gedaan met een van de eerste echte spellen waar wij beiden bij betrokken waren, nog steeds in zijn vel stonden. Of toen ik de striemen bekeek die ik had achtergelaten met een cane toen ik me een keer echt kwaad had gemaakt.

Ik ben namelijk een beetje een watje, en tamelijk gevoelig voor de emoties en pijn van anderen. Ik heb momenten, als ik een beetje labiel ben, dat ik huilende emoticons nauwelijks kan verdragen. Het aardige toeval wil dat ik steeds meer mijn draai vind als dominant en even minder behoefte heb aan subben, behalve bij bepaalde mensen… maar het sadisme in me wordt nog altijd getemperd door een grote mate van inlevingsvermogen. Te groot.

Ik ben voor dat soort gevoelens van medelijden, schaamte en spijt gevoeliger als ik niet helemaal in orde ben. Ik wil mezelf kunnen uitleven aan de ene kant, zo egoïstisch en gemeen zijn als ik wil. Maar na de zonde, soms tijdens, komt er een knoop in mijn maag en voel ik me opeens een klein vals zondaartje.

Een van de Mooie Rooien vindt dat ik me druk maak om niks. Volgens hem is het niet gemeen om een masochist te slaan; je slaat ze juist omdat je ze leuk vindt, en om ze een plezier te doen. Ik weet het; Whipping Boy houdt van de cane en vráágt er soms zelf om. Toen ik me kwaad had gemaakt, kwam dat omdat hij steeds achterom keek met een vragende blik of dat niet harder kon.

Maar als sub ben ik beslist geen maso of macho. Ik ben liever gewoon braaf. Omdat ik weet dat ik zelf een pijngrens van niks heb (kijk me gemeen aan en ik piep al), ben ik soms gevoelig voor tekenen van pijn in degenen met wie ik speel. Meestal durf ik wel te meppen… maar nog steeds duikt soms dat stemmetje in mijn hoofd op dat zeurt of ik wel weet hoeveel pijn dat doet.

“Doet het nog erg zeer?” vraag ik Whipping Boy na het feestje.

“Het voelt… raar.” Hij glimlacht.

“Het spijt me, had ik moeten ingrijpen?”

“Nee joh. Doe niet zo gek.”

Ik krijg een knuffel van hem. Ik weet waarom ik soms moeite heb hem pijn te doen: hij is zo lief.

3 reacties

Opgeslagen onder bdsm, emo, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm

Een feest voor gewone mensen

“Oh, en heb het maar liever niet over bdsm, er zijn mensen bij die er even beter niks van kunnen horen.”

Ik ben uitgenodigd op de verjaardag van één van de leukste viespeuken die ik ken. Mijn eigen verjaardag van 2007 had ik geprobeerd te plannen op zo’n manier dat er een bdsm- en een ‘vanille’-feestje waren, wat niet geheel soepel verliep. Op dit feest is een aantal kinksters aanwezig, maar het is beter dat we het even niet over SM hebben. SM is namelijk raar en eng.

De dag erop is er een jongerenfeest van Samarium. Het was al een hele tijd het gesprek van de dag, en veel vaste gasten van de site en het forum zijn van plan te gaan. Een nieuw gezicht in de chatroom meldt, dat hij ergens wel wil langskomen, maar het eng vindt. Waarom kan hij niet uitleggen… is het misschien dat SM raar is, en dus SM’ers ook? Zelfs als je zelf een kinkster bent?

Ik was zelf ook zenuwachtig op mijn eerste echte speelfeest. Ik ging naar BarX en kende gelukkig iemand die meekwam. Wat me de kriebels gaf, weet ik eigenlijk niet meer. Ik denk dat half het het idee was, dat door naar dit feest te gaan, ik definitief niet normaal meer was. Ik zou naar een feest gaan met enge mensen die kickten op pijn, vernedering, vrijheidsberoving. Ik zou zelf een eng mens zijn.

Maar rondkijkend op het jongerenfeest van afgelopen zondag zag ik enkel vrij normale jongeren, stoeiend, kletsend, met een colaatje aan de bar. Het enige abnormale was het feit dat de verlichting van de Sameplace (de plek waar de feesten gehouden worden) rood was. En dat je af en toe het geluid hoorde van klappen of pijnlijke kreten. Maar verder was het een feestje met mensen tussen de 18 en 30 die knuffelhoopjes bouwden op de banken en speelden met glowsticks. Niet geheel normaal misschien, maar ook niet bedreigend.

Op een feest als het JF is spelen niet verplicht. Wat misschien enger is dan het idee dat je plotseling over een bok gesleept wordt voor de spanking van je leven (dat is enkel weggelegd voor bepaalde bofkonten 😉 ), is het idee dat je contact moet leggen met een groep nieuwe mensen, die ook nog eens rondlopen met vervaarlijk uitziend speelgoed of in kleding die je niet gewend bent.

Op de vanille-verjaardag gaat het de hele avond niet over bdsm. We gedragen ons allemaal keurig en bepaalde anekdotes worden gekuisd opgediend.

Op het bdsm-feest gaat het niet de hele avond over bdsm. We gedragen ons allemaal keurig, spelen eens een keer, en kruipen daarna weer op de bank voor knuffels of naar de bar voor wat te drinken. Er valt geen onvertogen woord; voor vieze engerds zijn we best beschaafd.

Dus wees niet bang als je voor het eerst naar een kinky feestje gaat. Als het niet bevalt kan niemand je tegenhouden om weg te gaan. Tenzij de sleuteltjes van de boeien kwijt blijken te zijn.

1 reactie

Opgeslagen onder bdsm, dingen die iets te serieus genomen worden, fetish, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm

Coming out

Elke maand kijk ik terug op de vorige en denk, wat was ik DOM een maand geleden! Elk jaar bekijk ik mijn fouten van het vorige en schaam me een beetje. Vorig jaar rond deze tijd, ongeveer op 14 maart, kwam ik bij Samarium terecht. Na een tijd van halfslachtig experimenteren met BDSM was ik vrij, vrij! Ik mocht doen wat ik wilde, het gevaar opzoeken, en mezelf impopulair maken bij een hele nieuwe groep mensen (grapje).

Het was geheel nieuw, een echte kinkster te zijn. Ik wilde weinig liever dan het erover hebben, het een onderdeel van mijn leven maken. Het was lente, en ik heb al eerder geschreven wat dat doet met mijn hoofd: het wordt er niet verstandiger op.

In die periode heb ik een paar enorm stomme dingen gedaan, gelukkig met niet enorm grote consequenties, maar toch. Ik wilde enorm graag ‘uit de kast komen’ naar mijn gewone vrienden, bijvoorbeeld. Dus, besprak ik sm en mijn persoonlijke kinky leven misschien te enthousiast met mensen die er geen behoefte aan hadden.

Ik maakte er soms een aankondiging van, soms vertelde ik het tussen neus en lippen door, en soms ging het bijna per ongeluk. Het was me niet te doen om de shock-waarde, of om ze te bekeren. Ik wilde meestal vooral uitleggen waar al die leuke nieuwe vrienden opeens vandaan kwamen. Soms, omdat ik mijn ‘normale’ seksleven ook met die vrienden besprak, en me nauwelijks realiseerde dat dit ze misschien zou shockeren.

Ik vertelde het behalve aan vrienden ook aan mijn therapeut en artsen die ik bezocht, voor het geval het belangrijk was; ik heb het mijn tandarts voornamelijk niet verteld omdat ik met mijn mond open lag.*

Soms ging het goed. Een van mijn vanille vriendinnen nam het goed op, was geïnteresseerd om te horen over wat er speelde in mijn leven en vond het mijn zaak wat voor rarigheid ik uithaalde; ze vond het vooral grappig. Bij een andere vriendin trad een miscommunicatie op waardoor ze weken zich afvroeg waar ik toch gebleven was, terwijl ik gewoon lol aan het trappen was met kinky lui. En een derde vriendin, die ik het al eens eerder dacht verteld te hebben, vond het maar niks… en vertelde het door aan mensen die me nauwelijks kenden, maar net goed genoeg.**

Had ik eerst moeite het stil te houden, later wou ik af en toe dat ik mijn mond gehouden had. Het heeft nadelen als je bekend komt te staan als ‘die ene die aan sm doet en het iedereen vertelt’, omdat soms mensen aannemen dat je er dus geen bezwaar tegen hebt als het doorverteld wordt.

Ondertussen ben ik een beetje minder opgewonden over mijn nieuwe spannende leven. Ik zit niet meer zo vaak mogelijk op de Samarium-chat (hoewel ik nog regelmatig kom, wees niet bang) en lees het forum zelden nog; alles lijkt al eens besproken. Achteraf had ik misschien mijn mond moeten houden, maar ja… achteraf weet je altijd beter.

*~*~*

*”Hihi, wisht u dazze zo wi’je oo gewruiken bij esh-em?” (Wist u dat ze zo’n bitje ook gebruiken bij sm?)

**ik moet erbij zeggen dat de manier waarop ik met mijn nieuw-gevonden hobby omging niet de juiste was; ik heb nooit beweerd dat ik perfect ben.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, seksualiteit, sm, vanilla