Maandelijks archief: december 2007

Authentiek.

Waarschijnlijk heb ik al eerder gezegd dat ik me soms geen echte sm’er voel. Ik heb het idee dat wat ik wil en leuk vind, maar vooral ook wat ik niet wil, duidelijk maakt dat ik de verkeerde instelling heb.

Ik ben bang om onderdanig te zijn, en heb het idee dat ik geen goede domme ben.  Ik vind sommige pijn leuk, maar nou net geen pijn van zwepen, canes en andere dingen waarmee je kunt slaan. Ik vind het leuk en opwindend om mannen te slaan en te treiteren, maar het is niet een van nature ingebakken wens.

Mijn fantasie is anders dan de praktijk, zoals ik eerder al schreef. In mijn fantasie ben ik enorm maso, in het echt niet. In mijn fantasie ben ik heerlijk nederig, terwijl ik dat in de praktijk niks vind. Maar waar ik nooit over fantaseerde, bondage, blijkt mijn grote liefde te zijn.

De pijn van touw is precies goed. Niet te licht, niet te zwaar, heerlijk. De uitdaging van bondage is prima af te stemmen:  er zijn bondages waarin ik heerlijk weg raak op de lekkere pijn, of waarin ik vecht met mijn lijf en alles doe om het gewicht te kunnen verplaatsen. Ik hoef niet onderdanig te zijn voor touw, dat maakt namelijk niet uit voor het spel. En als knoop-top hoef ik niet dominant te zijn, maar kan ik gezellig met een bottom spelen zonder me druk te hoeven maken over of ik wel echt overwicht heb. Als de bottom meewerkt bij het inknopen, heb ik geen overwicht nodig. Hij of zij zit vast!

Voorlopig denk ik dat dit mijn voornaamste interesse is. Op zich heb ik wel iets onderdanigs, maar meestal is dat tijdelijk en erg persoonsafhankelijk. Ik laat me makkelijker inknopen door een onbekende dan dat ik me laat slaan of laat commanderen. Misschien ontmoet ik nog iemand bij wie onderdanig zijn erg goed voelt; voorlopig hou ik het op geknoopt worden (of knopen en een beetje meppen).

Echte sm’er of niet, ik ben in elk geval een echte Nichi. Soms ben ik kinky, soms niet zo; dat moet maar logisch genoeg zijn.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder bdsm, bondage, daten, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, seks, seksualiteit, sm

Getikt

Wat ik vreesde is waarschijnlijk waar: ik ben een getikte trut. Kijk een keer vriendelijk naar me en ik laat je niet meer los. Ik zuig me vast aan je, vestig mijn hoop op je. Of in elk geval, zo lijkt het.

Ik vind het namelijk moeilijk om ‘cool’ te zijn. Ik heb soms zoveel bevestiging nodig dat ik mezelf er gek mee maak. Als ik iemand voor het eerst ontmoet en er gaan wat dingen mis, denk ik vaak gelijk dat het een ramp was; fase één is in werking.

Dan komt fase twee: Nichi gaat piekeren. In haar hoofd draaien scènes zichzelf af waarin de fouten en domme opmerkingen steeds dommer worden. Ze begint zich zorgen te maken, zeker als ze al meer dan 24 uur niks heeft gehoord van degene op wie ze denkt een rare indruk te hebben gemaakt.

Fase drie: Nichi houdt het niet meer en neemt contact op. Als dat contact niet gelijk beantwoord wordt, denkt ze het ergste: natuurlijk wil hij niks meer met je te maken hebben, tuthola!

Fase vier: Verwarring, verdriet en algehele malaise. Let vooral op hoe degene die ze bang is te hebben beledigd of zich raar tegen te hebben gedragen niks heeft gedaan om dit te veroorzaken. Niks zo duivels als je eigen onzekerheid.

Fase vijf: Wanhopig wachten op bericht.

Fase zes: Er komt een bericht! Snel, doe alsof je cool bent! Wat er was? Niks bijzonders hoor.

Fase zeven: Nichi graaft zichzelf verder in, blijft contact opnemen zonder dat er iets belangrijks te zeggen valt. Ze wil gewoon een praatje, en bevestiging dat ze niet gek is. Lijkt behoorlijk gek door steeds maar weer contact te zoeken. Wederom: het object van haar aandacht doet niks anders dan antwoorden, en neemt zelf geen contact op.

Na fase zeven lijkt het redelijk bekeken: Nichi is gek. Ze vertrouwt er namelijk op dat bovenstaand schema ook zal kloppen voor anderen dan zij. De belangrijkste persoon in haar leven vindt haar getikt.

Het is een zichzelf vervullende voorspelling: als je bang bent om jezelf voor gek te zetten en over te komen als een wanhopige zielepoot, dan is het onvermijdelijk dat je jezelf voor gek zet en wanhopig overkomt. Zelfs als je, als je er even over nadenkt, niet zo heel erg wanhopig bent.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder daten, emo, lijstjes, persoonlijk, vanilla