Maandelijks archief: juni 2010

Dickie Dick

Het is al door veel mensen gezegd, maar het blijft verbazen: waarom posten mannen op kinky sites foto’s van hun lul, bij wijze van begroeting? In een eerste bericht, of als profielfoto… Ik weet niet hoe het met andere androfiele mensen* zit, maar ik denk dat de meeste vrouwen niet in zwijm vallen over wat een mooie piemel een man heeft. Ik heb van in elk geval een homo-man gehoord dat hij piemels wel degelijk bakens van schoonheid vindt, maar ik vraag me af of dat ook geldt voor het exemplaar waarmee ik vandaag oog-in-urethra-opening stond.

Het was op collarme, ik zal niet zeggen welk profiel. Zijn lul zit met een sisal huishoudkoordje tegen zijn buik gebonden; om een goed shot te krijgen moest hij blijkbaar voorover hangen, want je ziet twee vriendelijke zwembandjes je toelachen. De voorhuid zit nonchalant scheef over het kopje en aan de basis zit een toefje wild, zwart haar. Het is, kortom, niet zo’n mooie foto, en de rest van de plaatjes zijn op zijn minst verontrustend.

Ik gok dat de drijfveer van het plaatsen meer exhibitionisme van de eigenaar was, dan het verleiden van mensen om te reageren. Misschien krijgt die piemel (ik heb echt moeite na te denken over de man die eraan vast zit, na zoveel afbeeldingen van een ontlichaamde penis) er een kick van. Een soort idee dat als een vrouw hem ziet, hij een seksuele handeling aan haar heeft ontlokt.**

Of zegt hij hiermee gewoon waar het op staat: degene achter dit profiel is een eikel?

*~*~*
*Ofwel, iedereen die op mannen valt

**Pure kletspraat, trouwens, ik heb geen idee wat er om moet gaan in het hoofd van een exhibitionist die foto’s van zijn lul post.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Te groot

Soms moet je iets dat niet kapot is niet willen fixen. Een tijdje terug kwam het nieuws naar buiten dat in de VS, een arts jonge meisjes heeft geopereerd aan hun clitoris… omdat deze te groot was. Hierbij heeft hij dus stukjes van de zwellichaampjes weggehaald, en om te testen of ze daarna nog gevoel in hun clit hadden, raakte hij in vervolgonderzoeken intieme lichaamsdelen (clitoris, schaamlippen, binnenkant van de dijen enz) aan met een wattenstokje of vibrator; de bedoeling was dat ze aangaven wat de intensiteit van de aanraking op een schaal van 1 tot 5 was.

Waarom zou je een ‘te grote’ clitoris willen verkleinen, als de patiënt er zelf nooit over heeft geklaagd? En wat maakt een clit ‘te groot’? Waarom prutsen aan genitaliën die functioneel zijn?

Nu is dit een minder lastige kwestie dan bijvoorbeeld jongensbesnijdenis (voor niet-medische redenen) op jonge leeftijd; daarbij neemt meestal de functionaliteit van de penis niet af. Toch blijft de mogelijkheid dat er iets misgaat, en vind ik eigenlijk dat de keus aan de jongens zelf gelaten moet worden. De beslissing of je je als jongeman laat besnijden zou, volgens mij, prima op latere leeftijd door de jongen zelf genomen kunnen worden. Misschien wil je het geloof van je ouders niet aanhangen, of ben je het niet eens met hun idee van hygiëne of schoonheid. Of je vindt dat wat je gegeven is door je Schepper, niet in de naam van je Schepper verwijderd hoeft te worden.

Maar in het geval van de clitoris-operaties is er gewoon geen excuus. De dokter noemt de grootte abnormaal, maar so what? Ik heb abnormale platvoeten, geen dokter die me zal aanraden ze te laten afzetten. Er is angst dat de meisjes gepest zullen worden in de kleedkamer, maar wanneer vergelijken meisjes clitgroottes nou helemaal? Als dat zou gebeuren, laat ze op dat moment er dan iets aan doen, maar niet gebaseerd op een vage angst voor de toekomst.

Lichamen en lichaamsdelen verschillen nou eenmaal van vorm. De grootte van genitaliën hangt enigszins samen met geaardheid, schijnt.** Een van de artikelen verschenen in reactie op de onthullingen, zegt cynisch dat men zeker bang was dat de meisjes met een grote clitoris lesbisch zouden worden.

Of dat ermee te maken heeft, lijkt me eigenlijk sterk. Ik vermoed dat hier sprake is van menselijke domheid, geen kwade opzet. Maar, een dokter had beter moeten weten. Zijn ‘smaak’, wat hier het enige criterium voor ‘te groot’ lijkt te zijn, en zelfs medische handboeken die vanaf een bepaalde grootte een anderszins gezonde clit voor ziek verklaren, zouden niet de aanleiding mogen zijn voor ingrijpen.

Dat zou alleen een klacht van de patiënt mogen zijn.

*~*~*
Bronnen:

*http://slog.thestranger.com/slog/archives/2010/06/16/female-genital-mutilation-at-cornell-university
http://www.thehastingscenter.org/Bioethicsforum/Post.aspx?id=4730&blogid=140
http://www.psychologytoday.com/blog/fetishes-i-dont-get/201006/can-you-hear-us-now
http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/jun/21/normality-under-knife-surgery-genitalia

**http://en.wikipedia.org/wiki/Human_penis_size#Popular_culture
http://www.salon.com/health/sex/urge/world/1999/11/04/size/index.html

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Fictie: Strakker

“Strakker.”
Het korset geeft nog maar een duimbreed huid prijs tussen de veters. Elke keer dat ik probeer de strik te leggen, sierlijk en symmetrisch zoals zij dat wil, glipt er bovendien een stukje bij.
“Ik denk dat het niet strakker kan, liefste.”
“Ik weet dat het strakker kan.”
Haar toon is verbeten, maar nooit verwijtend.

Toen ik haar ontmoette, haar voor het eerst zag, keek ze snel van me weg.
“Hey Mar, doe niet zo ongezellig joh! Ik wil je aan Servaas voorstellen.”
Wederzijdse vrienden zagen erop toe hoe we braaf handjes schudden en vertelden wat we voor werk deden. Het doet er niet toe. Wat ertoe doet is hoe ik mezelf een paar uur later aan haar voeten wierp, vrijwillig en met de dwang alleen als heerlijke bonus.

Het korset spant, ze ademt met een grote zucht uit en ik win wat ruimte.

Van wat ze me die avond verteld heeft, herinner ik me niet veel. Ik zie intense grijze ogen, en een tuinfeest dat langzaam de woonkamer inkruipt met het vallen van de avond. Tussen neus en lippen door laat ze iets vallen over touw.
“Heb je gezeild?”
“Nee.”
“Padvinders?”
“Nooit bij gezeten.”

Mijn hart bonst, ik ben te zenuwachtig om verder te vragen. Ik voel een elektrisch schokje overspringen.

Terug in het heden haak ik mijn vinger nogmaals achter de lussen van het korset terwijl ik de uiteinden van de veters in mijn andere hand houd. Deze keer ben ik snel genoeg om nog wat ruimte te overbruggen; met veel inspanning lukt het me een mooie strik te leggen.

Ik ga voor haar zitten en kniel.
“Kan het zo uw goedkeuring wegdragen, meesteres Marissa?”

Ik hou haar de spiegel voor waarin ze de lange, staande spiegel achter zich kan zien. Ze knikt kort, en ik zet de spiegel weg. Ze gebaart me dat ik overeind mag komen, en ik omarm haar nu strak ingesnoerde middel.

Het duurt niet lang voor ik op mijn buik lig, armen gevouwen op mijn rug, terwijl mijn benen langzaam steeds verder richting mijn rug worden getrokken. Ik adem zwaar, maar ik voel me licht als een veertje. Haar stem klinkt van boven, ver weg.
“Denk je dat je meer kunt hebben?”
Ik antwoord haar, zacht maar vastberaden.
“Strakker.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Filmrecensie: Walk All Over Me

De grote glimmende laars op de voorkant van deze dvd doet vermoeden dat we hier te maken hebben met een Kinky Film ™. Films over kink voor een vanille publiek zijn natuurlijk niks nieuws, en sommige ervan zijn helemaal niet slecht. Helaas behoort Walk All Over Me tot een andere categorie dan bijvoorbeeld The Secretary of Kinky Boots. Deze films gaan namelijk in de eerste plaats om alternatieve romantiek en/of acceptatie van anderen, en kun je leuk met je vanille vrienden kunt kijken zonder dat het genant is.

In Walk All Over Me maken we kennis met een jongedame, Alberta, die duidelijk met de verkeerde types omgaat. Om van die types te vluchten klopt ze onaangekondigd aan bij haar vriendin Celene in Toronto; dit is namelijk een Canadese film, eh. Die staat haar schoorvoetend toe om tijdelijk bij haar in te trekken, en op dat moment wordt Alberta geconfronteerd met Spencer, die regelmatig langskomt om gekleed in het altijd stijlvolle leren tuigje voor mannen, de slaaf van Celene te spelen.

Het dringt door bij Alberta dat Celene een dominatrix is, maar eentje met een levensplan dat inhoudt dat ze ‘het leven’ uiteindelijk zal uitstappen om een ‘echte actrice’ te worden. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel, en terwijl Celene weg is, besluit Alberta een van haar stoeipakjes aan te trekken en te gaan zuipen. Natuurlijk gaat dit mis: Alberta verziekt het dure lycra militaire uniform, dat Celene zegt nog diezelfde avond nodig te hebben. Hoe kiest Alberta het uit, en wat heeft Celene weinig improvisatievermogen.

Alberta belooft het kostuum terug te betalen, maar dat gaat niet lukken van wat ze verdient met haar baantje achter de kassa in een supermarkt. Daarom neemt ze de logische stap om een van Celene’s klanten af te snoepen. Want zo betaal je een vriendin terug, toch? Door haar te beroven van een nieuwe klant, onder haar naam (Celene gebruikt haar eigen voornaam ook bij haar werk, ik heb nooit eerder gehoord van een professionele meesteres die dat deed), waarbij je haar reputatie op het spel zet.

Het gaat natuurlijk allemaal mis, de nieuwe klant waar Alberta een beetje voor valt wordt mishandeld en ontvoerd door slechteriken, Alberta gaat ervandoor maar de slechteriken denken dat ze meer weet. Alberta’s spoor leidt naar Celene’s huis, en als Celene erachter komt wat een zooitje de eenzame schurk van haar huis heeft gemaakt, gaat ze door het lint, slaat hem in elkaar, en in de boeien, en dumpt hem vervolgens in het huis van arme Spencer.

Spencer heeft een prachtige sm-zolder, waar de setdressers blijkbaar enorm trots op waren. Net als de kamer waarin Celene haar speelgoed en kleding bewaart, krijgt ook deze ruimte een langzaam panorama-shot met tussendoor beelden van geschokte gezichten van Alberta en de slechterik.

De rest van de film ontvouwt zich als een standaard film waarin de hebberige helden proberen het geld van de slechteriken te bemachtigen, met het idee dat stelen van louche figuren geen morele bezwaren hoeft te kennen. Beide vrouwen profileren zich als sm-meesteres, maar dat is enkel van belang als excuus om hun deinende borsten tentoon te stellen in Celene’s verzameling uniformen, en hun benen in netkousen en laarzen.

Het leukste, meest authentieke personage is Spencer, die met slechts een minuut of 20 in beeld, de enige realistische sm-vibe overbrengt, juist door zijn menselijkheid: hij is een exhibitionist, van middelbare leeftijd, een beetje stil, en is beledigd als mensen hem vanwege zijn voorkeuren een enge freak noemen.

Kortom: kijken als je zin hebt om te lachen om wat vanille’s blijkbaar van sm’ers vinden, maar vooral niet laten zien aan mensen die niet beter weten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Kinky laarzen

Toen ik bij de speciale, verantwoorde schoenwinkel die mijn moeder me had aanbevolen te horen kreeg dat ik maar eens naar een podoloog moest, zonk de moed me wel een beetje in de schoenen. ‘Gewone’ lieve sandaaltjes kopen gaat me deze zomer waarschijnlijk niet meer lukken, mijn platvoeten zakken lui over alle voetbedden heen, desnoods tussen de bandjes door.
En dat terwijl ik net de film “Kinky Boots” had gezien, en bedacht had dat misschien een paar lekker hoge hakken een mooie aanvulling op mijn garderobe zou zijn. In gedachten kwam ik al met een paar glanzend lakleren laarzen bij de orthopedisch schoenmaker, met de vraag of de steunzooltjes ook hierin zouden passen.
Daar komt bij dat ik zo kort ben dat lange laarzen (en lange handschoenen) bij mij altijd te lang zullen zijn, en zo dik dat ik altijd laarzen met een speciale brede schacht nodig zal hebben. De voet- en/of laarsfetishist moet duidelijk niet bij mij zijn.

Kinky mode is net zo weerbarstig als gewone mode, als het gaat om wie zich erin wil wringen. Ook voor kinky mode moet je je adresjes hebben als je lichaamsvorm afwijkt. Ik heb pas een tweede korset gekocht van hetzelfde model; alleen de kleur is anders. Van deze weet ik immers zeker dat hij me mooi staat.

Ik denk niet dat kinky zijn me dwingt tot me kinky kleden. Alleen op echte fetish-feesten waarvan ik er hooguit twee of drie per jaar bezoek, is er een dresscode, en ik heb gezien hoe makkelijk sommigen zich daar vanaf maken. Mijn outfit, zelf bedacht, meticuleus samengesteld, en met de hand gemaakt en geborduurd, werd afgekeurd*, terwijl op hetzelfde feest de fetish-outfit van zeker twee mannen bestond uit een tuigje bestaand uit een paar leren riemen en een metalen ring, met eronder een stoffen boxer.

Ik draag geen kinky kleding omdat het hoort, en de reden dat ik het leuk vind is niet alleen seksueel. Kinky kleding is leuk omdat het vaak zo heerlijk theatraal en normdoorbrekend is. Van hakken van 12 centimeter word ik a) niet opgewonden en b) niet eens groot genoeg om een gemiddelde lengte van een Nederlandse vrouw te hebben. Maar ze zijn zo heerlijk… bizar.

Nou lijken me sexy laarzen met steunzolen erin me behoorlijk bizar, maar als ik me iets goed herinner van toen ik nog een kleinere Nichi was, is dat steunzolen je schoenen niet comfortabeler maken. En als er een ding is dat schoenen met zulke hakken niet nodig hebben, is het nog minder comfortabel worden.

Dus misschien koop ik ooit nog zulke idioot hoge hakken, maar pas als ik een slaaf vind die bereid is me een heel fetishfeest lang op zijn rug te dragen.

*~*~*

* Gelukkig had ik rekening gehouden met de kans hierop, en had ik ook een leren korset bij me.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized