Maandelijks archief: maart 2011

Aanbeveling:

http://pervocracy.blogspot.com/2011/03/growing-up-ugly.html

Een hele goede blogpost die aardig in de buurt komt van mijn ervaringen. Behalve dan dat mijn tieten juist explodeerden als gigantische ballonnen op een school waar ‘geen borsten hebben’ mode was.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Rotklusjes

Ik zie het in draadjes op Fetlife verbazingwekkend vaak langskomen: “Is er niet een sub die (rotklus) voor Mij kan doen?” of “Kun je geen sub vinden die (opoffering voor de groep) wil doen?”

Want iedereen weet: kutklusjes zijn er voor de subs, en de subs zijn er voor de kutklusjes. Ook als de kutklus niets met BDSM te maken heeft, ook als de sub in kwestie de grappenmakende Dom niet kent (het is immers altijd ‘maar een geintje’). Want als je jezelf sub noemt vraag je daar toch om? Als je jezelf sub noemt, ben je toch de slaaf van iedereen die wat nodig heeft?

Toch?

Volgens die logica rust dus al het vrijwilligerswerk in de BDSM-scene op de schouders van de subs, terwijl de werkloos toekijkende überDoms degenen zijn die respect van iedereen mogen eisen. Respect voor het feit dat zij zelf op een dag zijn wakker geworden en hebben gedacht “ik ga op mijn Fetlife profiel mijn rol op Master zetten, dan ben ik echt iemand!”

Oh, en als je iemand tegenkomt zoals ondergetekende, die heel klein van stuk is, is ze vast een sub, en wil ze vast alleen maar met Grote Indrukwekkende Dominante Vrouw spreken om te solliciteren*. Niet omdat ze met G.I.D.V. van gedachten wil wisselen over een serieus initiatief op Fetlife.** Jij bent zo kinky, jij kunt in één oogopslag die slaven er wel uitpikken hoor.

*~*~*

*Overigens werd er (naar mijn idee laatdunkend) gesuggereerd dat ik wilde solliciteren naar een plek als serveersub op een feest, weer zo’n vrijwilligersbaantje dat de Hoge Heren Dominanten zien weggelegd voor de sukkels die zichzelf subs noemen, en daarmee ECHT een lagere rang op de sociale ladder innemen dan zijzelf.
Ja, als bedienend personeel voor dat feest worden blijkbaar subs gevraagd, om een atmosfeer van een chique feest te geven waar het personeel echt dienstbaar is; nog steeds zijn de mensen die daarop reageren mensen die het leuk vinden dat spelletje mee te spelen en is het bijzonder dat zij dat vrijwilligerswerk willen doen om anderen een leuke tijd te bezorgen.

Mijn reactie was dan ook “Zie ik er soms uit als personeel?” en voor die onaardige opmerking wil ik me verontschuldigen. Niet tegen degene met wie ik het aan de stok kreeg, want die moet maar eens leren dat wie kaatst de bal kan verwachten. Ik verontschuldig me tegen alle mensen die van plan zijn op dat feest als serveercrew aan het werk te gaan, en ik hoop dat ze een fantastische dag zullen hebben.

**Voor de goede orde: als je me ziet, ga er dan niet vanuit dat ik sub ben, ga er al helemaal niet van uit dat ik JOUW sub ben en ga er ook maar niet vanuit dat ik op zoek ben naar een kutklusje om op te knappen.

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Honger

“it runs in the family, this famine that carries me
to such great lengths to open my legs
up to anyone who’ll have me
it runs in the family, i come by it honestly
do what you want ‘cause who knows it might fill me up*

Klik om te luisteren

In mijn donkerste tijden heb ik me zo gevoeld. Nee, in de familie zat het vast niet, maar die honger naar maar een greintje acceptatie en genegenheid, die ken ik. Toevallig sprak ik erover afgelopen weekend, met de Grote Boze Dom.** Wanhopig om liefde, vriendschap of in elk geval de warmte van een ander lijf zat ik in het buitenland. Eenzaam en geil, een negentien- en later twintigjarige jonge vrouw zonder veel sociale vaardigheden, laat staan vrouwelijke charmes. Niet eens voldoende handigheid om een kinky inboorling of Amerikaanse marinier te verleiden tot een avond drinken en neuken.

Seks is misschien geen goede vervanger voor genegenheid, maar een slechte vervanger leek me al beter dan niks. Ook later heb ik dergelijke periodes gehad, waarin vaak de seks het alleen maar erger maakte en de penis-bezitter opgezadeld raakte met een raar wijf dat hem half adoreerde en half verfschuwde.

Gelukkig is dat de laatste jaren niet meer gebeurd. Het gaat goed met me, en ik kan drama-vrij rondneuken. In theorie dan. Een tijdje had ik twee minnaars die niet echt mijn vriendjes waren. Neuken, leuke tijd hebben, maar tot mijn spijt niet veel meer dan dat: een had een vriendin (die ervan af wist), bij een was me niet compleet duidelijk hoe leuk hij me vond. Een van hen is nu mijn Bibliothecaris.

Wilde ik in de tijd van minnaars een vaste vriend om mee te nemen naar de dingen waar alleen vriendjes horen te komen en om aan een toekomst te denken, nu ik een vriend heb mis ik de spanning en erotiek van een nieuwe wilde vlam, of misschien meerdere. Zeker nu de lente weer in aantocht is.

Eindelijk, op een feestje waar ik een beetje tegenop zag en niet veel verwachtingen van had, zette ik me over een aantal reserves heen. De angst om mijn vriend te kwetsen, al had hij al meerdere malen gezegd dat ik mocht doen wat ik wilde. De zorg om door bepaalde mensen niet cool gevonden te worden, de weerstand tegen iemand die me om de ene of andere reden fascineert maar echt schrik aanjaagt soms. Mijn fabuleuze zelf is niet goed in versieren, dus hoop ik soms maar dat ik genoeg hints geef om versierd te worden.

Ik moet volgende maand maar weer naar zo’n feestje gaan. Ik heb wel plezier gehad eigenlijk, met het stillen van mijn honger.

*~*~*

*(Het zit in de familie, deze honger die me zo ver
laat gaan om mijn benen te openen voor wie me maar wil hebben,
Het zit in de familie, ik heb het eerlijk gekregen,
doe wat je wilt, omdat het me wie weet opvult)

**Nee, ik weet het, hij is niet Groot of Boos. De bijnaam is omdat elke keer dat ik hoor waar hij interesse in zou hebben, theoretisch, ik direct een beetje bang van hem word. En niet echt op een sexy manier, helaas. Hou nog steeds van je hoor :p

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized