Maandelijks archief: oktober 2008

Goed, en nu?

Weer een mythe aan barrels, dat dominanten nooit onzeker zijn: ik ben als dominant soms onzeker wat ik nu weer moet gaan doen. OK, vooruit: ik ben een switch; misschien hebben echte doms daar nooit problemen mee. De eerste keer dat ik de Oosterse Prins op bezoek had, en hij half ontkleed voor mijn neus stond, vroeg ik hem wat hij eigenlijk wilde.

“Wat, moet ik nu gaan toppen from the bottom?” was het antwoord dat hij me gaf (met een brutale glimlach om zijn lippen).

Dat gaf me gelukkig genoeg reden om hem eens flink aan te pakken, maar eigenlijk was ik opgelaten. Ik had echt even niet veel geweten om zo gauw te gaan doen. Bondage is meestal voor mij een handige keus, omdat ik daarbij niet een air hoef te hebben van de alwetende veeleisende ijsprinses; ik kan die dingen vast wel zijn, afgezien van ‘ijsprinses’ wellicht, maar het is wel omschakelen van ‘Nichi, zonnetje op kantoor’ naar ‘Nichi, gemene aartsslechterik’.*

Maar toch doet het zeer aan mijn ego als het me niet echt lukt. Ik probeer altijd vol te houden dat ‘echt’ nep is, en dat wat anderen vinden van mijn manier van spelen niet belangrijk is. Maar ik word giftig van mensen die aannemen dat als ik met mijn armen op mijn rug vastgebonden rondloop, dat wil zeggen dat ze iets over me te zeggen hebben; ik zou er mijn schouders over moeten ophalen (na losgemaakt te zijn). Ik baal als iemand mijn manier van spelen ‘vrouwelijk’ noemt. Ik wil stoer en ongenaakbaar zijn. Maar ik ben het niet. Ik sta ook soms vertwijfeld na te denken hoe ik in vredesnaam ga voorkomen dat degene met wie ik speel lachend wegloopt (touw lijkt te helpen).

Vastbinden en spelen met pijn, dat kan ik, maar ik heb twee zwakheden. Ik wil graag spelen met vernedering, maar het is moeilijker dan het lijkt. Je moet eigenlijk weten wat iemand zal raken, en dat ontdekken lukt me nog niet direct. Ten tweede ben ik nog niet zo goed in het verzinnen van opdrachten. Ja, ga jij maar lekker in een string naar het werk jongen, alsof ik het zelf nooit doe. IK haal daar niets uit, en we weten allemaal dat ‘service doms’ het fout doen.**

Toen ik dit voorlegde aan de Mooie Rooien stelden ze me gerust. “Ah joh, je hebt gewoon weleens dat het niet loopt. Je moet ook soms een beetje oefenen hoor.” Ze hebben gelijk. Het loopt soms juist prima. Bovendien zie ik vaak alleen wat er mis gaat, blijkbaar zeur ik graag over wat ik verkeerd doe.

Dus sluit ik af met het voornemen om eens flink te oefenen. Experimenteren is niet voor niets een van de leukste dingen in dit vak.

PS: groeten aan de jongeman die me vorige week liet weten dat hij mijn weblogje weleens las; ik heb een echt publiek, van meer mensen dan alleen de figuren die ik eindeloos aan hun hoofd zeur om mijn stukjes te bekijken!

*~*~*

*Ik ben echt wel een zonnetje op kantoor en heb het naar mijn zin waar ik werk, maar mijn contract gaat binnenkort aflopen; mocht iemand een baan weten als kinky blogjournalist of zoiets, hoor ik het graag op peachy.nichi@gmail.com

**Dit was sarcasme; wat heb je aan SM als het niet, op een bepaalde manier, voor beide partijen iets oplevert? Je hoeft natuurlijk niet altijd de sub lekker te kietelen op de manier die hij/zij het liefst heeft, maar uiteindelijk hebben de meeste doms toch het beste met hun subs voor?

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm

Leren

Slaventraining is een veel-voorkomende fantasie en/of wens, van zowel dominanten als onderdanigen. Er is een populaire site volledig gewijd aan de vierdaagse training die vrouwelijke subs ondergaan, en het is iets dat in veel collarme profielen wordt genoemd. Pijntraining, waarin masochisten hun grenzen verleggen door steeds intensievere sessies, schijnt ook voor te komen. Soms bieden mensen je aan om ‘kennis te maken met je onderdanige kant’ door bij hen in de leer te gaan.

Maar dominantie moet zogenaamd aangeboren zijn.

Deels ben ik het daarmee eens: trekken aan een dood paard heeft geen zin, iemand die niet minstens een kleine kriebel van plezier voelt bij de gedachte de baas te mogen spelen, of iemand pijn te kunnen doen zonder daarmee een monster te zijn, kan een hoop trucs leren om zich dominant voor te doen: het zal niet baten als hij of zij de trucs niet WIL gebruiken.

Maar terwijl het niet zo gek is dat iemand met een onderdanige inborst moet leren om een echt goede slaaf te zijn, lijkt het me soms dat het taboe is om een ‘meester in de leer’ te zijn. Het is leuk om de nieuwe slaaf in te wijden, maar wie wil de eerste sub van een beginnende meester zijn? Behalve de aanleg om dominant te zijn, lijkt ook de kennis automatisch aanwezig te moeten zijn.

Misschien is dat de reden dat sommige doms veel waarde hechten aan hun jaren ervaring, zoveel dat sommige doms in hun tienerjaren of begin twintig proberen hun CV wat op te peppen met claims dat ze vanaf jonge leeftijd ‘aan bdsm deden’. Mij zetten dergelijke claims vooral aan het denken wat deze mensen dan zagen als sm ervaringen; is het echt sm als je sadistisch doktertje speelt met het buurjongetje/-meisje? Want in dat geval ben ik een switch sinds de vroege nineties, baby!

Bestaat er dan zoiets als een geboren dominant? Tuurlijk zijn er mensen die vanaf het begin beter aanvoelen wat ze moeten doen dan anderen. Dan moeten ze echter nog steeds de kans krijgen dat in de praktijk te brengen en te oefenen.

Het andere kamp beweert juist dat dominanten eigenlijk een tijdje sub moeten zijn geweest voordat ze een goede dominant kunnen zijn. Quatsch vind ik dat; moet je een tijdje paard zijn geweest voor je hoefsmid mag worden?

En dat mensen die dominant zijn op een manier die de sub leuk vind, niet ‘echt’ zijn? Flauwekul. BDSM moet voor beide partijen leuk zijn, en daarin moeten de spelers onderling uitmaken hoezeer de dom rekening moet houden met de wensen van de sub. Als je dominant zou zijn op een manier die je sub niet leuk vindt, denk ik dat je je sub snel kwijt bent. Ook als je juist te soft bent naar hun smaak.

Dus doms overal, oefen. En subs: wees dienstbaar, en help een dom met oefenen 😉

2 reacties

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, sado-masochisme, seksualiteit, sm

Club

Via een rare google search kwam ik terecht op het forum van Hookers.be, op een oude thread over de Showboat. Het ging vooral over de gangbang avonden, iets waar ik weinig interesse in heb, en er werd door de vooral mannelijke bezoekers geklaagd dat er zoveel kliekjes waren van mensen die er alleen heen gingen om elkaar weer te zien, en niet om mee te doen. Kliekjes die nieuwe bezoekers nauwelijks toelieten. Er werd gemopperd dat er te weinig stellen en vrouwen waren om het voor alleenstaande heren interessant te maken.

Na een fetish/SM avond op diezelfde Showboat stond ik me om te kleden in de gezamelijke kleedruimte; er is geen aparte dames- of herengarderobe bij de Showboat. Een man naast me was zich aan het verkleden, hij was alleen. In zo’n situatie kun je twee dingen doen: elkaar negeren, of doen alsof het helemaal niet vreemd is dat je met iemand van het andere geslacht en een andere generatie in de kleedkamer van een parenclub staat, door een babbeltje te maken.

“Ja, het was wel leuk,” zei hij toen ik hem vroeg wat hij van de avond had gevonden, “maar het was wel jammer dat iedereen zo op zichzelf was en zo weinig met anderen wilde spelen.”

De SM/fetish avond is niet de beste avond om op de Showboat te zoeken naar seks met mensen die je nog niet kende. Ik zou zelf niet snel seks hebben op de Boat, en al helemaal niet met een onbekende, en wat bovendien meespeelt: een SM context vereist vertrouwen. Tuurlijk kun je spelen met een onbekende. Maar hoeveel vrouwen zullen vastgebonden willen worden door iemand die ze niet kennen om vervolgens geneukt te worden? Ze zijn er vast wel, maar er is een barriere die MIJ daar in elk geval van zou weerhouden.

Ik haalde mijn schouders op naar de nu nog maar halfblote man naast me. “Tja, SM’ers he.” We gingen elk ons weegs.

Ik realiseerde me nauwelijks hoezeer de Showboat een echte parenclub was, tot ik de klachten hoorde op dat forum. Ik ben een van die jonge vrouwen die er alleen maar heen gaat met vrienden. Ik wil best een praatje maken met onbekenden, maar ik kom niet voor de seks. Ik wil graag spelen, maar zeker met onbekenden eigenlijk alleen ‘netjes’.

Ik heb een keer wel een onbekende aan mijn borsten laten voelen op een Showboat feest. Een vrouw. Ze maakte me een compliment over hoe ze eruit zagen en vroeg me heel beleefd of ze eraan mocht zitten. Nou, vooruit dan maar. Omdat je het zo vriendelijk vraagt.

PS: nee, niet iedereen mag aan mijn borsten zitten als ze het maar vriendelijk vragen. 😉

1 reactie

Opgeslagen onder persoonlijk, seks, seksualiteit