Maandelijks archief: december 2010

Glamour

Schuldig. Ik moet bekennen. Eerdere standpunten, ik verloochen ze. Verraad aan mijn kinky opvoeding.

Ik ben aan het veranderen in een fetishist.

Tegenwoordig heb ik er schandalig plezier in om iets MOOIS aan te trekken naar Showboat-parties. Bij een lakjurkje van 150 euro denk ik, geen geld om er goed uit te zien. Volkomen getikt. Zelfs het samenstellen van een latex outfit neem ik in serieuze overweging. Niet gewoon een rok van een tientje zodat ik tenminste aan de dresscode voldoe, maar een echt bij elkaar passend ensemble. Met eronder glimmende leren laarzen met een hak zo dun dat ik ermee in mijn neus zou kunnen peuteren.*

Nou moet ik erbij zeggen: dat jurkje is echt wel een van mijn favoriete kledingstukken. Weinig andere kleding laat me er zo leuk, zo sexy uitzien: de wijde rok met tule onderrokken is de perfecte aanvulling op mijn liefde voor stevig gesnoerde korsetten. De lakleren laarzen met de stiletto-hak zitten me als gegoten. Mijn keuzes in fetish/partykleding zijn gedreven door wat ik mooi vind passen, en niet per se door de aard van het materiaal.

Het is de glamour.

Ik beschreef het in een berichtje op collarme zo: “De elegantie van een mooi korset, de glans van lak en latex, het ruige oergevoel van leer, dat is wat me aanspreekt. Niet omdat ik het materiaal zonder meer sexy vind: de fashion en de drager zijn zeer belangrijk. Maar gisteren, op een kinky eindjaarsbal zonder formele dresscode, heb ik zoveel uiteenlopende mooie mensen gezien… ook al waren ze mollig en kaal (maar wel met een prachtig zentai pak aan), of ouder dan wat tegenwoordig als sexy wordt gezien (maar stralend van levensvreugde).

Het was echt geweldig, en ik heb me ook de hele avond een mooie prinses gevoeld.”

Ik hou gewoon van extravagant en sexy. Fetishmode geeft me dat. Ik heb geen fascinatie voor een bepaald materiaal of een specifieke rol, zoals een uniform zou kunnen uitdragen, maar wel voor het gevoel, het theater. Dat is mijn fetish: glamour. Daar past een latex outfit in.

Begrijp me niet verkeerd: de geur van latex doet me nog steeds aan feestballonnetjes denken. Tja. Een kleine opoffering voor de kunst, zullen we maar denken.

*~*~*
*Maar dat doe ik niet hoor! Die hak is keurig schoon, echt. Likje?

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Nederig

Ooit, ooit begon ik als switch-met-voorkeur-sub. Een natuurlijke dominant ben ik, tot mijn grote frustratie, nooit geweest. Wel heb ik vaak moeite gehad met ‘gevestigde autoriteit’, vooral als ik het mijne dacht van beslissingen van zo’n autoriteit.
Maar zulke koppigheid en eigenwijsheid, arrogantie bijna, is geen deugd. Er zijn wel historische figuren geweest die beschreven worden als arrogant en koppig, maar zelden in een positieve rol; daarentegen zijn er vele inspirerende, machtige (met formele of informele macht) maar nederige mensen bekend uit de geschiedenis… en die bewonder ik.

Nederigheid is niet hetzelfde als onderdanigheid, maar ik denk dat iemand die nederig is minder moeite zou hebben met zo’n ‘subbige’ kant als waar ik mee worstel. Bovendien vermoed ik dat mijn moeite me een beetje bescheiden op te stellen mijn dominante kant alleen maar in de weg zit.

Vanwaar opeens deze poging wat nederiger te zijn? Omdat bleek uit een gesprek dat ik met een coach voerde, dat dat een van de eigenschappen is die me waarschijnlijk gelukkiger kan maken. Als iemand die interesse heeft in Boeddhisme en levenskunst begrijp ik dat heel goed: als ik mijn verontwaardiging over mensen die mijn egootje kwetsen opzij zou kunnen zetten, zou dat mijn leven waarschijnlijk eerder makkelijker maken dan zwaarder.

Daarnaast vroeg mijn coach me eens te experimenteren wat er zou gebeuren als ik mensen me zou laten onderschatten. Ook dat is iets waarvan ik denk dat het heel nuttig zou kunnen zijn… maar waar ik te trots voor ben. Ik ben heel doorzichtig, en daar ben ik eigenlijk helemaal niet blij mee. Ik wou dat ik een troefkaartje achter de hand zou kunnen houden, JUIST ook als het gaat om de sm-scene.

Tot dusver faal ik hier vreselijk in. Ik word nog steeds gruwelijk chagrijnig van mensen die me geduldig alle stappen van hun denkproces uitleggen, omdat ik een soort mentale ADHD lijk te hebben. Ik heb een groove, een bepaalde denksnelheid, en daar vanaf wijken vind ik moeilijk. Zelfs als ik alleen maar hoef te doen alsof.

Ik blijf proberen.

Dus, als je me nu spreekt zijn er twee opties:

-Het lukt me. Ik lijk minder slim en/of bescheidener dan ik ben.
-Het lukt me niet. Ik ben exact zo slim en uitgesproken als laat merken.

Ik ga je alleen niet verklappen wat het geval is 😉

Hopelijk word ik van deze oefening niet alleen een stabielere top/dominant, maar ook een tevredener kinkster in het algemeen, en misschien, misschien zelfs een iets beter mens.

Alsof ik DAT nodig heb!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized