Maandelijks archief: november 2009

Beklemd gevoel

Nu.nl heeft altijd leuk nieuws op het gebied van seksualiteit. De categorie ‘opmerkelijk’ lijkt soms vrijwel exclusief gewijd aan seksuele rariteiten. Maar daar weggestopt vond ik de volgende, aardige wetenswaardigheid, natuurlijk verpakt in een sappig rariteiten-sausje: Thailand introduceert een meetlint voor veilige seks.

Het idee is dat men condoomgebruik aantrekkelijker wil maken, door er allereerst voor te zorgen dat potentiele condoom-dragers de goede maat kapotje* gebruiken. De verkeerde maat kan lijden tot knellen, afglijden of scheuren.** En tot smoesjes: “Maar schat, zo voel ik niks.”

Ik heb verschillende verhalen gehoord over hoeveel gevoel er overblijft voor de man met een condoom om. Maar ik weet hoeveel gevoel er voor MIJ overblijft zonder condoom: weinig. Ik ga me namelijk, in plaats van me te concentreren op de seks, zorgen maken over wat er zou kunnen gebeuren. Heb ik wel al mijn pillen genomen? Zou hij geen enge ziektes hebben? Van hoeveel anderen krijg ik nu de bacterie-kweekjes binnen?

Ook op Nu.nl was er een artikel over hoe men dichtbij vrouwen-viagra aan het komen was.

“Een verminderd libido bij vrouwen is een groot probleem, dat niet zomaar weggaat”, vindt Paula Hall van Relate, een Brits adviesorgaan dat zich richt op relaties. “Dit onderzoek is goed nieuws voor vrouwen die een liefdevolle partner hebben en voor wie het gebrek aan libido een fysieke oorzaak heeft. Maar het gaat een slechte relatie niet helpen.”

Ik weet niet meer of bij de introductie van Viagra ook opmerkingen zijn gemaakt over dat je eerst aan je relatie moet werken voor je naar de pillen grijpt. Natuurlijk werkt Viagra niet per se libido-verhogend: het helpt je iets te doen met je libido. En condooms helpen mij om iets te doen met MIJN libido.

Ik gun elke man een goed passend condoom. Daarom voor de Nederlanders hier een link naar de Condomerie in Amsterdam, waar verschillende maten condooms worden verkocht, en je zelfs proefpakketjes kunt kopen om de goede maat te vinden.

Zodat noch hij, noch ik zich bekneld hoeft te voelen.

*~*~*

*Vorig jaar ben ik eindelijk achter de oorsprong van deze bijnaam voor het condoom gekomen: het heeft te maken met het woord capot, dat ‘behuizing, kap’ betekent. Ik vind ‘dakje’ wel een grappige vertaling.

**Ik heb zelf ook nog wat condoom-tips:

1) Bewaar je condooms altijd op dezelfde plek, dichtbij waar je ze wil gebruiken. Scheelt zoeken.
2) Laat de partner van de drager het condoom om doen. Die zit er vaak beter voor, en kan er desgewenst een hele show van maken (het condoom omdoen met je mond is bijv. een leuk trucje)
3) Geeft het een naar trekkerig gevoel als het condoom om gaat? Druppeltje glijmiddel aan de binnenkant aanbrengen voor het omdoen helpt.
4) Probeer het liefst een paar verschillende merken, ook als je een standaard maat hebt. Sommige mensen hebben een echt favoriet merk, en dat is niet altijd het standaard merk dat de drogist op de hoek in huis heeft.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Porno

Laatst vertelde ik een jongeman dat ik van porno kijken alleen melig werd. Ik bedacht me, terwijl ik dat zei, dat het half waar was: de meeste vanille-porno maakt me aan het lachen. Ik ben er eindelijk achter waarom.

Ik heb namelijk nu Pornucopia gezien, een zesdelige documentaire over porno met veel interessante informatie en… enorm veel shots van neukende, zoenende en kreunende acteurs.
En juist dat overdreven gekronkel, gezucht en gesteun, de rare gezichten die ze trokken, dat maakte me aan het lachen. Want natuurlijk, tijdens de seks zijn we geen van allen op ons best voor een pasfoto, maar zoals sommige van die acteurs kijken… er spreekt zelden genot uit, maar wel aggressie of verveling. (Zie ook dit artikel van the Ferrett)

Porno van bijv. Kink.com vind ik niet lachwekkend, en zelfs erg spannend, domweg omdat de emoties echter zijn. Er wordt echt geslagen, dus de pijn is echt, en het lijkt erop alsof de acteurs het echt leuk vinden wat ze aan het doen zijn. De meeste kinky porno is trouwens interessanter, maar een garantie is het niet: ik heb ook weleens een spanking-clipje gezien dat werd ingeleid door rectaal temperaturen. Het meisje dat de thermometer in haar kont kreeg maakte geluiden alsof haar beul een lantaarnpaal in haar achterste probeerde te krijgen!

Maar ach, de ‘normale’ kijkers van porno, letten die dan zo op gezichtsuitdrukking? Wat maakt het dan uit hoe de acteurs kijken? Nou ja, blijkbaar is dit toch wat men wil zien, anders zouden ze het niet zo acteren! Ik vraag me af of mijn beeld van heftige seks nu zo raar is: tijdens mijn meest gepassioneerde momenten heb ik in elk geval de mannen nooit zulke gezichten zien trekken (of zulke uitroepen horen doen).

En kijkend naar de serie “Secret Diary of a Call Girl” vraag ik me af waarom de mannen steeds een beetje gegeneerd wegkijken terwijl het personage van Billie Piper ze pijpt. Waarom kijken die acteurs alsof ze er eigenlijk niet willen zijn? Veel mainstream films/series laten alleen gezichtsuitdrukkingen van schaamte of onzekerheid zien, en de pornofilms met name vrouwen die kijken alsof ze iemand willen vermoorden.

Ik ben misschien teveel vrouw. Maar softe, langzame porno wil ik ook niet. Een van de aantrekkelijkste fragmenten die ik zag in Pornucopia kwam uit de film Sugar High Glitter City van SIR Productions. Stevige seks met echte emotie… en ik maar denken dat ik niks met lesbisch had.

PS: Voor wie zijn slechte, oude porno wil inruilen: Mail & Female heeft er een actie voor.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Sachtjes Meppen

Ik kan heel lief spanken. Lekker spanken. Precies zo hard als degene die gespankt wordt lekker vindt. Het is leuk om te doen, maar soms vermoeiend: een goeie sensuele spanking met een cane kost veel tijd en energie.

Een bekend grapje stelt dat SM staat voor ‘Sachtjes Meppen’. Van alle dingen waar je binnen sm over kan twisten (en dat zijn er best wat), is een mooie rol weggelegd voor hen die vinden dat de sub/slaaf/onderdanige/whatever eigenlijk het laatste woord heeft, en hen voor wie het absoluut niet zo werkt.

Bij de eerste groep zit bovendien een clubje mensen die vooral lekker kinky gekieteld willen worden. Gelijk hebben ze! De zogenaamde ‘echte’ SM’ers halen hun neus er misschien voor op, maar dat werkt grappig genoeg twee kanten op: er is altijd wel iemand om op neer te kijken, en iemand die op jou neerkijkt. Juist in kink.

Zo sprak ik een oude schoolvriend die ook kinky bleek. Toen het onderwerp BDSM ter sprake kwam, keek hij een beetje laatdunkend; hij gebruikte die term voor mensen die een beetje stoeien in de slaapkamer en met kaarsvet rommelen. Wat hij deed was veel rauwer en extremer dan wat de term BDSM uitdrukte.

Aan de andere kant heb ik mensen gesproken op een chat voor spanko’s, die ronduit beledigd waren dat ik wat zij deden in dezelfde categorie durfde plaatsen als SM. BDSM, dat was met latex stoeipakjes of in leren tuigjes rondlopen en speelde zich af in enge kelders.

Om terug te komen op het hoofd-onderwerp: ik kan veel voldoening halen uit lekker meppen, zonder dat daar sprake is van echte dominantie of onderdanigheid. Ik zal ook niemand kwalijk nemen als zij het spel spelen zonder de machtsverhoudingen, maar om de kick van de sensatie. Het omgekeerde, daar lijkt dan weer niemand een probleem mee te hebben, van die stellen die spelen met uitgebreide rituelen en regels, maar zonder veel ‘straf’ of seks. Het is blijkbaar chique om in je hoofd te spelen, en banaal om dat met je lijf te doen.

En ben ik een service-dom als ik iemand soms lekker wil spanken, een endorfinen-kick te geven? Misschien. Is dat een probleem? Nee. Ik vind van niet. Service-dom heeft de bijklank van een dominant die er zelf weinig zin in heeft maar zich door een zeurende sub laat overhalen, en dat is bij mij niet het geval. Soms haal ik plezier uit het plezieren van iemand, en daar hoeft de persoon in kwestie niet om te zeuren.

Laat mij maar sachtjes meppen, soms als de grote* boze Meesteres Van Het Universum, en soms als de lieve vriendin die weet wat je lekker vindt. Want zo dominant dat ik me geen SM-wetten laat opleggen, ben ik dan ook wel weer.

*~*~*

*Dit is een erg ontoepasselijke term om mij mee te beschrijven, maar het klinkt lekker. Beter dan ‘medium boze Meesteres Van Het Universum’ in elk geval.

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Feest

OK, eerder vroeg ik me af wat er nou eigenlijk te vrezen valt aan een kinky feest. Gisteren ervaarde ik het opeens weer hevig, de spanning van het wachten op een feestje, en voelde me weer een vreselijke beginneling.

Het begon met een nietsvermoedend bezoek aan Laced Up in Utrecht. Ik wilde al heel, heel lang een nieuw korset, en na een paar dingen te hebben gepast kwam er een korset uit het rek met vlammen en kusmondjes erop: perfect. Het paste geweldig, ik vond het mooi en moest een beetje lachen om hoe over-the-top het was.

Opeens bedacht ik dat ik er toch wel iets bij moest hebben om er een ‘outfit’ van te maken, dus kwam er een petticoat ten tonele die ik lang, lang weerstond. Ik gaf toch toe. Toen daarna de vraag werd gesteld of ik ook naar Boudoir Bizarre ging, want waar heb je anders een outfit voor, kon ik de verleiding nog aan. Een dagje nadenken later niet meer.

Affijn, opeens had ik een petticoat, een korset, en een feest om heen te gaan. Ik was nooit eerder naar een fetishfeest geweest zonder een groot deel van de tijd door te brengen in een geïmproviseerde kleedkamer, mezelf te laten vastknopen door pluu en guilty^ die een show verzorgden, even rond te neuzen en met veel moeite zo snel mogelijk naar huis te komen. Kortom: ik was nooit gegaan om te feesten, ik had er nooit voor betaald en was ook nooit lang gebleven.

Nu had ik opeens een zaterdag de tijd om mezelf zenuwachtig te maken. Ik ging alleen naar een fetishfeest, geen van mijn vrienden/kennissen ging, en ik ben nooit een club-tijger geweest. Zou ik me niet na een uur op een duur feest kapotvervelen? Wat als mijn outfit er niet doorkwam? Wat als ik helemaal geen contact kon leggen met iemand daar en me dus fijn een hele avond alleen kon staan voelen? En waarom wil dat korset maar niet goed dichtgaan?

Uiteindelijk kwam het goed. Ik raakte op het feest, kreeg mezelf aangekleed*, en kwam voorbij de kleding-poortwachters**. Ik was een beetje teleurgesteld over de lokatie, Lexion was toch echt luxueuzer en aangenamer dan de Kade. Dansend met mijn ogen dicht merkte ik daar echter weinig meer van.

Ik ontmoette een leuke jongen en heb zelfs nog de kans gekregen hem even te meppen. De brede endorfinen-grijns die hij me gaf maakte het absoluut de moeite waard, en de rest van de avond hield hij me gezelschap. Ik bleef tot vier uur, langer dan ik me had voorgesteld.

En eindelijk kreeg ik mijn korset goed aan. Vandaag. Zo’n 24 uur nadat ik mijn entree maakte op Boudoir Bizarre dus. Een probleem met de pasvorm en het dichtmaken bleek simpelweg op te lossen door het korset lager op mijn heupen te dragen. Ik hoop maar dat het na al dat gestoei deze goede vorm zal aannemen en bewaren; ik wil het zeker nog eens aan, misschien naar een gelegenheid waar ik nooit dacht te zullen komen.

*~*~*

*Jezelf verkleden in fetishkleding die je niet dagelijks draagt, in een donker en enigszins benauwde kleedruimte, is lastiger dan het klinkt.

**Speciale eenheid van de modepolitie.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized