Honger

“it runs in the family, this famine that carries me
to such great lengths to open my legs
up to anyone who’ll have me
it runs in the family, i come by it honestly
do what you want ‘cause who knows it might fill me up*

Klik om te luisteren

In mijn donkerste tijden heb ik me zo gevoeld. Nee, in de familie zat het vast niet, maar die honger naar maar een greintje acceptatie en genegenheid, die ken ik. Toevallig sprak ik erover afgelopen weekend, met de Grote Boze Dom.** Wanhopig om liefde, vriendschap of in elk geval de warmte van een ander lijf zat ik in het buitenland. Eenzaam en geil, een negentien- en later twintigjarige jonge vrouw zonder veel sociale vaardigheden, laat staan vrouwelijke charmes. Niet eens voldoende handigheid om een kinky inboorling of Amerikaanse marinier te verleiden tot een avond drinken en neuken.

Seks is misschien geen goede vervanger voor genegenheid, maar een slechte vervanger leek me al beter dan niks. Ook later heb ik dergelijke periodes gehad, waarin vaak de seks het alleen maar erger maakte en de penis-bezitter opgezadeld raakte met een raar wijf dat hem half adoreerde en half verfschuwde.

Gelukkig is dat de laatste jaren niet meer gebeurd. Het gaat goed met me, en ik kan drama-vrij rondneuken. In theorie dan. Een tijdje had ik twee minnaars die niet echt mijn vriendjes waren. Neuken, leuke tijd hebben, maar tot mijn spijt niet veel meer dan dat: een had een vriendin (die ervan af wist), bij een was me niet compleet duidelijk hoe leuk hij me vond. Een van hen is nu mijn Bibliothecaris.

Wilde ik in de tijd van minnaars een vaste vriend om mee te nemen naar de dingen waar alleen vriendjes horen te komen en om aan een toekomst te denken, nu ik een vriend heb mis ik de spanning en erotiek van een nieuwe wilde vlam, of misschien meerdere. Zeker nu de lente weer in aantocht is.

Eindelijk, op een feestje waar ik een beetje tegenop zag en niet veel verwachtingen van had, zette ik me over een aantal reserves heen. De angst om mijn vriend te kwetsen, al had hij al meerdere malen gezegd dat ik mocht doen wat ik wilde. De zorg om door bepaalde mensen niet cool gevonden te worden, de weerstand tegen iemand die me om de ene of andere reden fascineert maar echt schrik aanjaagt soms. Mijn fabuleuze zelf is niet goed in versieren, dus hoop ik soms maar dat ik genoeg hints geef om versierd te worden.

Ik moet volgende maand maar weer naar zo’n feestje gaan. Ik heb wel plezier gehad eigenlijk, met het stillen van mijn honger.

*~*~*

*(Het zit in de familie, deze honger die me zo ver
laat gaan om mijn benen te openen voor wie me maar wil hebben,
Het zit in de familie, ik heb het eerlijk gekregen,
doe wat je wilt, omdat het me wie weet opvult)

**Nee, ik weet het, hij is niet Groot of Boos. De bijnaam is omdat elke keer dat ik hoor waar hij interesse in zou hebben, theoretisch, ik direct een beetje bang van hem word. En niet echt op een sexy manier, helaas. Hou nog steeds van je hoor :p

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Honger

  1. GBD

    Tsk, ik ben wel Groot!

    xx

  2. Nichi

    Ja, je bent gigantisch. En harig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s