Als bondage-liefhebber hoop je ergens dat het nooit gebeurt: je moet een knoop doorhakken. Gelukkig voor mij was het een spreekwoordelijke knoop, en stond ik in de Bever Zwerfsport te zoeken naar karabijners. Natuurlijk bewaarden ze die, net als condooms, waar je ze niet hoopt te vinden: achter de kassa, zodat je (net als bij condooms) de verkoper moet vragen of je ze mag zien, en of ze geschikt zijn om het gewicht van een mens te houden. Maar zoals men bij condooms meestal achterwege laat, kreeg ik de onvermijdelijke vraag: “Waar wil je ze voor gebruiken?”
Nou, om knappe jongens aan het plafond van Marijke te hangen.
“Voor een optreden,” zei ik, waarschijnlijk weinig overtuigend.
“Wat ga je doen?”
“Iemand ophangen.”
“Wat voor touw ga je gebruiken dan?” De man achter de toonbank zette zijn ‘ik heb verstand van klimmen en jij bent vast een viespeuk zonder besef van wat je aan het doen bent’ gezicht op.
“Kunsthennep.” Stom, stom! Ik had ‘statisch versponnen polypropyleen’ moeten zeggen!
“Is dat sterk genoeg om iemand te houden dan? Die karabijners kunnen zo-en-zoveel Newton aan, dat is zo-en-zoveel kilo.” Hij trok zijn gezicht in een nog iets diepere plooi.
“Ja, dat is sterk genoeg om iemand te houden, dat weet ik uit ervaring.”
Ik knoop al jaren met kunsthennep en heb er eerder suspensions mee aangelegd zien worden, het is sterker dan gewoon hennep en dat werd vroeger al als klimtouw gebruikt, dus bemoei je er niet mee en verkoop me een karabijner! Natuurlijk zei ik dit niet hardop. Ik kreeg mijn karabijners mee, maar voelde me toch weer even een zeventienjarige maagd.
Iets meer dan 24 uur later sprong ik met bonzend hart in mijn rode kink-mobiel* met een tas gevuld met een gigantische baal touw, karabijners, ring en mes.
*~*~*
*een deel van de reden om een auto aan te schaffen was om makkelijker naar fetishfeesten en andere kinky bijeenkomsten te kunnen gaan.
Pingback: Suspensions en Superman, deel 2 | Tickled Kink!