Feest

Spring naar reacties

OK, eerder vroeg ik me af wat er nou eigenlijk te vrezen valt aan een kinky feest. Gisteren ervaarde ik het opeens weer hevig, de spanning van het wachten op een feestje, en voelde me weer een vreselijke beginneling.

Het begon met een nietsvermoedend bezoek aan Laced Up in Utrecht. Ik wilde al heel, heel lang een nieuw korset, en na een paar dingen te hebben gepast kwam er een korset uit het rek met vlammen en kusmondjes erop: perfect. Het paste geweldig, ik vond het mooi en moest een beetje lachen om hoe over-the-top het was.

Opeens bedacht ik dat ik er toch wel iets bij moest hebben om er een ‘outfit’ van te maken, dus kwam er een petticoat ten tonele die ik lang, lang weerstond. Ik gaf toch toe. Toen daarna de vraag werd gesteld of ik ook naar Boudoir Bizarre ging, want waar heb je anders een outfit voor, kon ik de verleiding nog aan. Een dagje nadenken later niet meer.

Affijn, opeens had ik een petticoat, een korset, en een feest om heen te gaan. Ik was nooit eerder naar een fetishfeest geweest zonder een groot deel van de tijd door te brengen in een geïmproviseerde kleedkamer, mezelf te laten vastknopen door pluu en guilty^ die een show verzorgden, even rond te neuzen en met veel moeite zo snel mogelijk naar huis te komen. Kortom: ik was nooit gegaan om te feesten, ik had er nooit voor betaald en was ook nooit lang gebleven.

Nu had ik opeens een zaterdag de tijd om mezelf zenuwachtig te maken. Ik ging alleen naar een fetishfeest, geen van mijn vrienden/kennissen ging, en ik ben nooit een club-tijger geweest. Zou ik me niet na een uur op een duur feest kapotvervelen? Wat als mijn outfit er niet doorkwam? Wat als ik helemaal geen contact kon leggen met iemand daar en me dus fijn een hele avond alleen kon staan voelen? En waarom wil dat korset maar niet goed dichtgaan?

Uiteindelijk kwam het goed. Ik raakte op het feest, kreeg mezelf aangekleed*, en kwam voorbij de kleding-poortwachters**. Ik was een beetje teleurgesteld over de lokatie, Lexion was toch echt luxueuzer en aangenamer dan de Kade. Dansend met mijn ogen dicht merkte ik daar echter weinig meer van.

Ik ontmoette een leuke jongen en heb zelfs nog de kans gekregen hem even te meppen. De brede endorfinen-grijns die hij me gaf maakte het absoluut de moeite waard, en de rest van de avond hield hij me gezelschap. Ik bleef tot vier uur, langer dan ik me had voorgesteld.

En eindelijk kreeg ik mijn korset goed aan. Vandaag. Zo’n 24 uur nadat ik mijn entree maakte op Boudoir Bizarre dus. Een probleem met de pasvorm en het dichtmaken bleek simpelweg op te lossen door het korset lager op mijn heupen te dragen. Ik hoop maar dat het na al dat gestoei deze goede vorm zal aannemen en bewaren; ik wil het zeker nog eens aan, misschien naar een gelegenheid waar ik nooit dacht te zullen komen.

*~*~*

*Jezelf verkleden in fetishkleding die je niet dagelijks draagt, in een donker en enigszins benauwde kleedruimte, is lastiger dan het klinkt.

**Speciale eenheid van de modepolitie.

3 Reacties

Opgeslagen onder Uncategorized