Goed, en nu?

Spring naar reacties

Weer een mythe aan barrels, dat dominanten nooit onzeker zijn: ik ben als dominant soms onzeker wat ik nu weer moet gaan doen. OK, vooruit: ik ben een switch; misschien hebben echte doms daar nooit problemen mee. De eerste keer dat ik de Oosterse Prins op bezoek had, en hij half ontkleed voor mijn neus stond, vroeg ik hem wat hij eigenlijk wilde.

“Wat, moet ik nu gaan toppen from the bottom?” was het antwoord dat hij me gaf (met een brutale glimlach om zijn lippen).

Dat gaf me gelukkig genoeg reden om hem eens flink aan te pakken, maar eigenlijk was ik opgelaten. Ik had echt even niet veel geweten om zo gauw te gaan doen. Bondage is meestal voor mij een handige keus, omdat ik daarbij niet een air hoef te hebben van de alwetende veeleisende ijsprinses; ik kan die dingen vast wel zijn, afgezien van ‘ijsprinses’ wellicht, maar het is wel omschakelen van ‘Nichi, zonnetje op kantoor’ naar ‘Nichi, gemene aartsslechterik’.*

Maar toch doet het zeer aan mijn ego als het me niet echt lukt. Ik probeer altijd vol te houden dat ‘echt’ nep is, en dat wat anderen vinden van mijn manier van spelen niet belangrijk is. Maar ik word giftig van mensen die aannemen dat als ik met mijn armen op mijn rug vastgebonden rondloop, dat wil zeggen dat ze iets over me te zeggen hebben; ik zou er mijn schouders over moeten ophalen (na losgemaakt te zijn). Ik baal als iemand mijn manier van spelen ‘vrouwelijk’ noemt. Ik wil stoer en ongenaakbaar zijn. Maar ik ben het niet. Ik sta ook soms vertwijfeld na te denken hoe ik in vredesnaam ga voorkomen dat degene met wie ik speel lachend wegloopt (touw lijkt te helpen).

Vastbinden en spelen met pijn, dat kan ik, maar ik heb twee zwakheden. Ik wil graag spelen met vernedering, maar het is moeilijker dan het lijkt. Je moet eigenlijk weten wat iemand zal raken, en dat ontdekken lukt me nog niet direct. Ten tweede ben ik nog niet zo goed in het verzinnen van opdrachten. Ja, ga jij maar lekker in een string naar het werk jongen, alsof ik het zelf nooit doe. IK haal daar niets uit, en we weten allemaal dat ’service doms’ het fout doen.**

Toen ik dit voorlegde aan de Mooie Rooien stelden ze me gerust. “Ah joh, je hebt gewoon weleens dat het niet loopt. Je moet ook soms een beetje oefenen hoor.” Ze hebben gelijk. Het loopt soms juist prima. Bovendien zie ik vaak alleen wat er mis gaat, blijkbaar zeur ik graag over wat ik verkeerd doe.

Dus sluit ik af met het voornemen om eens flink te oefenen. Experimenteren is niet voor niets een van de leukste dingen in dit vak.

PS: groeten aan de jongeman die me vorige week liet weten dat hij mijn weblogje weleens las; ik heb een echt publiek, van meer mensen dan alleen de figuren die ik eindeloos aan hun hoofd zeur om mijn stukjes te bekijken!

*~*~*

*Ik ben echt wel een zonnetje op kantoor en heb het naar mijn zin waar ik werk, maar mijn contract gaat binnenkort aflopen; mocht iemand een baan weten als kinky blogjournalist of zoiets, hoor ik het graag op peachy.nichi@gmail.com

**Dit was sarcasme; wat heb je aan SM als het niet, op een bepaalde manier, voor beide partijen iets oplevert? Je hoeft natuurlijk niet altijd de sub lekker te kietelen op de manier die hij/zij het liefst heeft, maar uiteindelijk hebben de meeste doms toch het beste met hun subs voor?

3 Reacties

Opgeslagen onder bdsm, kink, kinky, persoonlijk, sado-masochisme, sm