Het blijft een hot issue onder sm’ers en mensen die sm’ers interessant vinden: is sm een voorkeur die is ingegeven door je natuur, een wat sterkere variant van een verlangen in alle mensen, of misschien een gevolg van een traumatische ervaring? Moet je als kind op je kop gevallen zijn om het lekker te vinden te meppen of gemept te worden?
Ik ben een beschadigd mens in sommige opzichten. Ik heb veel verdriet gehad toen ik jonger was, verdriet dat me soms nog steeds achtervolgt. Maar voor zover ik weet stammen mijn fantasieën over straf krijgen, vernederd worden enzovoorts van voor het echte verdriet. Ik denk dat ik niet anders uitgepakt was als ik een gelukkiger jeugd dan wie dan ook had gehad.
De meeste sm’ers die ik erover gehoord heb lijken niet te denken dat hun geaardheid, zoals ze het vaak voelen, te maken heeft met een situatie of gebeurtenis in het verleden. Het kan wel zo zijn dat bdsm’ers sneller vreemd gevonden worden om andere redenen dan hun voorkeur, en daarom bijvoorbeeld sociale problemen hebben. Voor zover ik weet is er echter weinig onderzoek gedaan naar de link tussen bdsm, psychische problemen en sociale vaardigheden.
De mensen die ik heb leren kennen onder de bdsm’ers hebben inderdaad weleens wat, maar ze ‘beschadigd’ noemen is vaak overdreven. Ik denk dat elk mens wel pijn en verdriet heeft gehad in het leven; bdsm’ers zouden uitzonderlijk zijn als ze dat juist nooit hadden gehad.
Ik heb vaak van spankings gedroomd, maar nooit een pak billenkoek gekregen. De pesterijen op school zijn een van de dingen waaraan ik nooit herinnerd zou willen worden in het kader van bdsm. Ik had niks met touw tot ik mensen ontmoette die goed knoopten, niet “tot die ene gemene jongen me vastbond met mijn eigen springtouw”.
Ik ben een beschadigd persoon. Ik wil als sub ook dolgraag ‘het goed doen’, zoeken naar acceptatie en goedkeuring. Ik denk echter dat dat iets is dat niet alleen meespeelt in de manier waarop ik aan bdsm doe, eerder iets dat er so wie so inzit maar extra naar voren komt in mijn sub persona.
Misschien toont sm de littekens die ieder mens heeft duidelijker, scherper. We moeten een liefde voor sm niet over-analyseren; sommige dingen zijn gewoon leuk en bevredigend zonder dat daar een diepere gedachte achter ligt.
